جستجو


زیست شناسی biology

  • 3240

 

 

بنام خدا

بارداری هفته به هفته

بارداری معمولا 280 روز یا 40 هفته بطول می انجامد، که بطور قراردادی از اولین روز آخرین قاعدگی شروع می شود. این دوران را می توان به سه "سه ماهه" بارداری تقسیم کرد که در هر یک وقایع خاصی اتفاق می افتد؛ سه ماهه اول از اولین هفته بارداری تا انتهای هفته 13، سه ماهه دوم از هفته 14 تا پایان هفته 27، و سه ماهه سوم از هفته 28 تا آخر هفته 40 است که عمدتا در این زمان ( کمی زودتر یا دیرتر) به زایمان و تولد نوزاد ختم می شود.

هر سه ماهه مشخصات مربوط به خود را دارد؛ در سه ماهه اول ضربان قلب جنین شنیده می شود، در سه ماهه دوم اولین حرکات جنین توسط مادر احساس می شود، و در سه ماهه آخر برخی از مادران انقباضات کاذب زایمانی موسوم به برکستون- هیکز را تجربه می کنند. بعضی از آزمایشات مانند نمونه برداری از پرزهای جفتی در سه ماهه اول و آمنیوسنتز در سه ماهه دوم انجام می شوند. برخی از مسائل مانند دیابت بارداری، در سه ماهه آخر تظاهر می کنند. در این دوران عواطف و احساسات شما نیز مانند بدنتان دستخوش تغییراتی می شود و شرایط زندگی برای خانواده بتدریج آماده پذیریی از کودک آینده خواهد شد.

ممکن است بخواهید در هر یک از این مراحل اطلاعات بیشتری از وضعیت رشد و تکامل جنین خود داشته باشید، یا شاید دوست دارید بدانید که در هر هفته باید انتظار چه تغییراتی را داشته باشید و خود را برای آنها آماده کنید. شماره هفته ای را که در آن هستید انتخاب کنید

 هفته سوم:

در این هفته اتفاقات زیادی در رحم شما در حال رخ دادن است. کوچولوی شما فعلا فقط یک توده متشکل از صدها سلول است که بطور دیوانه واری در حال تکثیر می باشند. این توده سلولی به اندازه 0.1 میلیمتر شبیه سر سوزن است و اگر درون شما قرار نداشت، می شد با چشم غیر مسلح هم آن را دید و اصلا به یک جنین یا کودک شباهت ندارد. توده سلولی شما در این زمان بلاستوسیت نام دارد و در حال جایگزینی در دیواره رحم نیز هست، جایی که بعدها جفت به آن می چسبد و محل اتصال جفت و رحم و تبادلات جنین و مادر خواهد بود. قسمتی از توده سلولی بلاستوسیت هم تبدیل به جفت خواهد شد و شروع به ترشح هورمون بارداری یا hCG می کند. ماده ای که به تخمدانهای شما فرمان می دهد تا تخمک جدیدی آزاد نکنند و همچنین موجب تحریک افزایش ترشح هورمونهای استروژن و پروژسترون می شود تا از ریزش و خونریزی جداره رحم جلوگیری کند. این هورمون همان ماده ای است که تست بارداری شما را نیز مثبت می کند. در پایان این هفته شما می توانید با استفاده از یکی از انواع تستهای حاملگی خانگی این موضوع را چک کنید. اگر جواب آزمایش شما منفی شد می توانید 2 تا 3 روز بعد یک بار دیگر آزمایش را تکرار کنید.
بعلاوه مایع آمنیوتیک نیز شروع به جمع شدن در اطراف توده سلولی می کند و حفره پر از مایعی را بوجود می آورد که بعدها کیسه آب خواهد بود. این مایع مانند بالشتکی در طول هفته ها و ماههای آینده در اطراف جنین قرار گرفته و از وی محافظت می کند. در این زمان بلاستوسیت شما اکسیژن و مواد غذایی مورد نیاز خود را از طریق سیستم گردش خونی ابتدایی بدست می آورد که بصورت تونلهای میکروسکوپی وی را به عروق خونی دیواره رحم شما مرتبط می کند و از همین راه نیز مواد زاید را دفع می کند، چرا که ساختمان جفت هنوز توانایی انجام تبادلات را پیدا نکرده و تکمیل ساختمان آن تا پایان هفته آینده طول می کشد.

در یک لحظه، اتفاق خارق العاده ای درون شما رخ داده است. یک اسپرم دیواره خارجی تخمک را شکافته و به دورن آن راه یافته، آنرا بارور کرده است! چند روز بعد از لقاح، تخم بارور شده شروع به لانه گزینی در جداره داخل رحم کرده و به رشد خود ادامه می دهد. یک انسان در حال پدید آمدن است. شما احتمالا هنوز نمی دانید یا اینکه مطمئن نیستید که باردار شده اید. تعداد کمی از زنان از باردار شدن خود باخبرند. به یاد داشته باشید که هنوز تاخیر در قاعدگی نداشته اید. ممکن است در انتهای این هفته لکه بینی مختصری داشته باشید. بعضی از خانمها فکر می کنند که شاید پریود شده اند، در بعضی هم خونریزی بسیار مختصر است که شاید متوجه آن نشوند و در گروه اندکی نیز اصلا اتفاق نمی افتد. به هر حال این فقط چند لکه مختصر است که "لکه بینی لانه گزینی" نام دارد و ناشی از فرورفتن تخم بارور شده در دیواره پرخون داخل رحم است، جایی که اگر لقاح اتفاق نمی افتاد فرو ریخته و خونریزی قاعدگی را در شما موجب می شد. این روند احتمالا از هفته پیش آغاز شده یعنی حدود 6 روز بعد از باروری تخمک، اما واقعا نمی توان در مورد زمان دقیق آن خیلی هم مطمئن بود.

فعالبتهای این هفته

یک تست حاملگی خانگی از داروخانه تهیه کنید. ممکن است بعضی از آنها چند عدد در یک جعبه داشته باشند و اگر بار اول مثبت نشد می توانید در نوبت بعد هم از آن استفاده کنید. بیشتر این تستها در هفته ای که موعد قاعدگی است (یعنی دو هفته بعد از تخمک گذاری) بارداری را نشان می دهند. برای گرفتن جواب بهتر از ادرار صبحگاهی استفاده کنید.

هفته چهارم:

این هفته آغاز دوره رویانی در جنین است. از حالا تا ده هفته دیگر تقریبا تمام دستگاههای بدن جنین شما تکامل یافته و شروع به فعالیت می کند. بنابراین در این مدت نسبت به عوامل زیان آور بسیار آسیب پذیر است.
در حال حاضر جنین شما از دو لایه خارجی (اپی بلاست) و داخلی (هایپوبلاست) تشکیل شده که بعدها اعضا و دستگاههای بدن جنین را می سازند. جفت ابتدایی نیز از دو لایه تشکیل شده که در حال حفر کردن تونلهای بسیار ظریف و ایجاد فضاهایی در دیواره رحم شما هستند تا در آینده اکسیژن و کلیه مواد غذایی لازم را برای جنین تامین کرده و مواد زائد را دفع کنند، تقریبا در اواخر این هفته این سیستم شروع به کار خواهد کرد. همچنین گبولهای قرمز نیز در حال ساخته شدن هستند تا بتوانند اکسیژن را به تمام بدن کوچک جنین برسانند. در ضمن کیسه آب که حاوی مایع آمنیوتیک است جنین را در بر گرفته و وی را از آسیبهای احتمالی در دوران بارداری محافظت خواهد کرد.

در این هفته دیگر با استفاده از یک تست حاملگی خانگی می توانید مطئمئن شوید که آیا باردار هستید یا خیر؟.
اگر تست شما مثبت باشد خیلی خوب است که با پزشک خود تماس بگیرید یا اگر تاکنون انتخابی نداشتید فردی را برگزینید و یک قرار ملاقات برای اولین جلسه مراقبتهای بارداری با وی بگذارید. ممکن است به دلایل مختلف یا طبق نظر پزشک اولین قرار شما تا چند هفته دیگر به تعویق بیافتد. نگران نشوید و در این مدت تا حد امکان دارویی مصرف نکنید. اگر تاکنون مصرف ویتامینهای مخصوص دوران بارداری را شروع نکرده اید حتما اسید فولیک را روزانه میل کنید چرا که چند هفته آینده دوران بحرانی تکامل جنین شما خواهد بود. جفت ابتدایی اکنون می تواند آنچه را که در خون شما وجود دارد به بدن جنین برساند و از این نظر داروها، خوراکیها و هر آنچه را که با آن در تماس هستید، با اهمیت می سازد.
اگر تست بارداری شما منفی شد، می توانید در چند روز آینده یک بار دیگر آزمایش را تکرار کنید. در بعضی از خانمهای باردار هنوز مقدار کافی هورمون بارداری ساخته نشده تا در آزمایش براحتی تشخیص داده شود. اگر هم در این چند روز قاعدگی در شما اتفاق افتاد می توانید در ماه آینده دوباره برای بارداری اقدام کنید. اما اگر تاکنون یک سال یا بیشتر (و اگر بالای 35 سال سن دارید، 6 ماه) است که برای باردار شدن تلاش می کنید، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید تا بررسی های لازم را جهت تشخیص احتمالی و علت ناباروری در شما و همسرتان انجام دهد. ممکن است نتایج این بررسی ها خوشایند نباشد ولی واقعیت این است که اگر برای شما تشخیص ناباروری وجود داشته باشد آگاهی از آن و اقداماتی برای درمان سریعتر بهتر از تاخیر بیمورد خواهد بود.

فعالیتهای این هفته:

تهوع حاملگی یا ویار ممکن است زودتر از آنچه که انتظار دارید به سراغ شما بیاید. می توانید چند بیسکویت خشک یا کراکر به همراه داشته باشید، آب نباتهای لیمویی یا آنتی اسیدهای جویدنی بعد از هر حمله استفراغ کمک کننده است. آدامسهای طعم دار نعناع و زنجبیل خشک شده نیز به تغییر ذائقه شما کمک خواهد کرد. بهتر است تعدادی از مواد فوق را به همراه یک پاکت یا کیسه نایلون برای استفراغ و تعدادی دستمال خشک یا مرطوب برای پاک کردن دهان در کیف، ماشین، میز کار یا هر جای دیگر داشته باشید.

هفته پنجم:

در داخل رحم شما، جنین کوچکی به سرعت در حال رشد است. در این مرحله، او تنها به اندازه یک دانه کنجد می باشد، و بیشتر به یک بچه قورباغه شباهت دارد تا بچه یک انسان؛ این جنین از سه لایه تشکیل شده است (لایه های اکتودرم، مزودرم و اندودرم) که بعدا اندامها و بافتهای بدن او را تشکیل می دهند. بخشی از سلولهای این جنین در حال ایجاد اندامهای بزرگ بدن مانند کلیه ها و کبد هستند و مجرای عصبی او نیز در ابتدای مسیر رشد قرار دارد. این لوله عصبی (که بعدا مغز، نخاع، اعصاب و ستون فقرات کودک شما را به وجود خواهد آورد)، در لایه بالایی که اکتودرم نامیده می شود، رشد می کند. همچنین، این لایه، نهایتا پوست، مو، ناخنها، غده های سینه، غده های عرق و همچنین مینای دندان کودک را تشکیل خواهد داد. شکل گیری قلب و سیستم گردش خون او در لایه میانی یا مزودرم، آغاز می شود. در این هفته حفره های قلب کوچک او شکل می گیرند و قلب او شروع به تپش و پمپ کردن خون خواهد کرد. مزودرم ماهیچه ها، غضروفها، استخوان و بافتهای زیرپوستی او را نیز شکل خواهد داد. لایه سوم یا اندودرم در تشکیل ریه ها، روده ها، سیستم اولیه ادراری، و همچنین تیروئید، کبد و لوزالمعده نقش خواهد داشت. در همین حال جفت اولیه و بند ناف، که مواد غذایی و اکسیژن را به کودک شما می رسانند در حال فعالیت هستند.

در صورتی که نشانه ها و بیماریهای ناشی از حاملگی تا کنون بروز نکرده باشند، در این هفته بالاخره خود را نشان خواهند داد. شاید شما هم مانند بسیاری دیگر از زنان، دچار تهوع و استفراغ (که ممکن است در زمانهایی غیر از صبح نیز رخ بدهد)، درد سینه، خستگی، و تکرر ادرار شوید. همه این موارد طبیعی هستند، همه آنها ممکن است شما را اذیت کرده و به ستوه آورند، اما از سوی دیگر این اتفاقات نیز بخشی از حاملگی هستند و هیچ کدام دائمی نبوده و برای همیشه باقی نخواهند ماند. افرادی که اطراف شما هستند هیچ نشانه ای از رشد حیرت انگیزی که درون بدن شما در حال رخ دادن است نمی بییند.
بهتر است برنامه منظم ورزشی خود را ادامه دهید، یا در صورتی که چنین برنامه ای نداشتید آن را آغاز کنید. ورزش به شما کمک می کند تا میزان کشیدگی طبیعی عضلات خود، قدرت آنها و میزان استقامت و تحمل آنها را به حد مناسبی برسانید. بعلاوه، ورزش به شما کمک خواهد کرد تا با اضافه وزنی که تحمل می کنید، کنار بیایید و برای مواجهه با مراحل سختتر حاملگی آماده شوید. همچنین در صورتی که یک برنامه منظم ورزشی برای خود تنظیم کنید، پس از زایمان درخواهید یافت که بازگشت به حالت طبیعی برایتان راحت تر خواهد بود. یک فعالیت ورزشی متعادل و بی خطر را که دوست دارید، انتخاب کنید پیاده روی و شنا، انتخابهای مناسبی برای خانمهای باردار هستند.

فعالیتهای این هفته:

یک پزشک یا ماما انتخاب کنید و با او قرار ملاقات بگذارید. برای آماده شدن جهت معاینه، اولین روز از آخرین دوره پریود خود را یادداشت کنید (این کار برای تعیین زمان تقریبی تولد کودک لازم است)، و سپس یک لیست از سوالاتتان تهیه کنید. در مورد سابقه پزشکی، از اقوام خود و شوهرتان پرس و جو کنید. ممکن است پزشک از شما درباره بیماریهای مزمن یا ناهنجاریهای ژنتیکی در هر دو خانواده سوال کند.

هفته ششم:

بدن کودک شما در حال شکل گیری است، و سلولهایی که بعدا اندامها و سیستمهای بدن او را تشکیل خواهند داد، به سرعت در حال تقسیم شدن هستند. اکنون، او به اندازه یک دانه کوچک عدس (با عرض تقریبی 4 تا 5 میلی متر) است. اگر شما می توانستید درون رحم خود را ببینید، یک سر بزرگ و چند نقطه تیره رنگ را می دیدید که محل تشکیل چشمها و بینی او خواهند بود. دو حفره کوچک در دو طرف سر ، محل شکل گیری گوشها هستند، و دستها و پاهای او به شکل برآمدگیهای کوچکی قابل مشاهده می باشند. دستها و پاها شبیه به باله ماهی هستند که پرده ضخیمی بین انگشتهای در حال رشد قرار گرفته است؛ اما انگشتان دست و پای او به زودی از یکدیگر جدا خواهند شد. زیر سوراخی که بعدا دهان او خواهد شد، چین های کوچکی قرار دارند که نهایتا به گردن و آواره پایین تبدیل خواهند شد. در داخل بدن او، زیان و تارهای صوتی در حال شکل گیری می باشند.
قلب کودک شما که مرحله تقسیم به حفره های چپ و راست را آغاز کرده است، حدود 100 تا 130 بار در دقیقه (تقریبا دوبرابر تعداد ضربان قلب شما در دقیقه) می زند، و جریان خون در بدن او آغاز شده است. روده های او در حال رشد هستند و مجاری کوچک عبور هوا به تدریج در محلی که بعدا به ریه او تبدیل خواهد شد، ظاهر می شوند. تولید سلولهای ماهیچه ای آغاز شده است و احتمالا از اواسط این هفته، کودک شما تکان دادن اعضای کوچک خود را آغاز خواهد کرد. متاسفانه باید تا چند هفته پس از پایان سه ماهه اول دوران حاملگی خود صبر کنید تا بتوانید از احساس کردن حرکتهای آرام کودک خود، لذت ببرید!

اگر تا کنون هم این احساس را تجربه نکرده باشید، به زودی خود را در مسیر پرتلاطم احساسات دوران حاملگی خواهید یافت؛ ممکن است یک روز بداخلاق و روز دیگر شاد باشید! هرچند ممکن است این احساسات متضاد برای شما نگران کننده باشند (به خصوص اگر قبلا به اینکه کاملا بر احساسات خود تسلط دارید، افتخار می کرده اید)، اما کاملا طبیعی هستند و ممکن است در تمام مدت حاملگی شما ادامه پیدا کنند. این احساسات متضاد در اثر تغییر میزان هورمونها و معمولا به خاطر میزان زیاد هورمونها، رخ می دهند. جدای از بحث هورمونها، کل زندگی شما نیز در حال تغییر است، و چه کسی در این حالت دچار هیجانات روحی نمی شود؟!
دیدن لکه خون پس از ادرار بر روی لباس زیر یا دستمال توالت و یا خونریزی در اوائل دوران حاملگی طبیعی است؛ اما گاهی از اوقات ممکن است علامت اولیه سقط جنین نیز باشد. در صورت مشاهده لکه یا خونریزی، به سرعت با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید تا او مشخص کند که آیا این موارد بیانگر یک مشکل احتمالی می باشند یا خیر.

فعالیتهای این هفته:

برای مصرف ویتامینهای روزانه برنامه منظمی طراحی کنید: ویتامینها را در یک جعبه دارو که محفظه های جداگانه ای برای هر یک از روزهای هفته دارد، قرار دهید. هر روز شک کردید که آیا ویتامینهای آن روز را مصرف کرده اید یا نه، محفظه مربوط به آن روز را چک کنید. جعبه دارو را در کنار مسواک خود قرار دهید تا هر شب در هنگام مسواک زدن، مصرف ویتامین را به یاد بیاورید.

هفته هفتم:

کودک شما هنوز یک دم کوچک دارد (که در واقع استخوان دنبالچه است) و در هفته های بعدی از بین خواهد رفت. اما این دم، تنها قسمتی است که با رشد کودک شما، کوچکتر می شود. اکنون کودک شما تقریبا 1.2 سانتی متر (به اندازه یک تمشک) است، و مفصل آرنج و همچنین انگشتان دست و پا (که اکنون دیگر قابل تشخیص هستند، هرچند هنوز هم پرده نازکی بین آنها وجود دارد) دارد. در سر او که خیلی بزرگتر از بدن او است، هر دو نیمکره مغز در حال رشد هستند. دندانها و فضای داخلی دهان او در حال شکل گیری است و گوشهای او نیز به رشد خود ادامه می دهند. پلکهای کودک، چشمهایش را (که اکنون کمی رنگی هستند) می پوشانند، و نوک بینی او (که شما یک روز نیشگونش خواهید گرفت) آرام آرام خود را نشان می دهد! ضخامت پوست او به نازکی یک برگه کاغذ است و رگهای او را به وضوح می توان دید.
کودک کوچک شما، آپاندیس و لوزالمعده هم دارد، که نهایتا با تولید هورمون انسولین به هضم غذا کمک خواهد کرد. کبد کودک شما مشغول تولید گلبولهای قرمز خون است، و یک حلقه از روده های در حال رشد کودک شما در جهت بند ناف او شکل می گیرد؛ بند ناف او، اکنون رگهای خونی واضحی دارد که عمل تبادل اکسیژن و مواد غذایی با بدن کودک را بر عهده دارد. شما هنوز هم نمی توانید حرکت کردن کودک را حس کنید، اما او مثل یک لوبیای کوچک در حال جست و خیز است و در داخل خانه آبی خود، حرکت می کند.

شما در سه ماهه اول حاملگی قرار دارید که بسیاری از زنان در این مرحله، مشکلات معمول حاملگی را تحمل می کنند. بواسطه حالت تهوع صبحگاهی (که ممکن است ظهر و شب هم رخ بدهد)، ممکن است نگه داشتن غذا در معده غیر ممکن باشد! این حالتهای تهوع تا حدودی به علت وجود هورمونهای دوران حاملگی در بدن شما ایجاد می شوند. یک بسته بیسکویت را در کنار تخت خواب خود بگذارید و قبل از بیرون آمدن از بستر، چند تا از آنها را بخورید تا از بروز حالت تهوع جلوگیری کنید. البته همه خانمهای حامله دچار تهوع صبحگاهی نمی شوند؛ لذا در صورتی که شما به این مشکل دچار نشده اید، نگران نباشید؛ شما از معدود خانمهای خوش شانس هستید! همچنین ممکن است در مقایسه با حالت معمولی بسیار بیشتر به توالت نیاز داشته باشید. حجم خون شما در دوران حاملگی به شدت افزایش می یابد، در نتیجه حجم بسیار زیادتری از مایعات از کلیه ها عبور می کند که نهایتا به جمع شدن ادرار بیشتر در مثانه منجر می شود. در ادامه دوران حاملگی، بایستی تهوعها کمتر شوند، هر چند ممکن است نیاز شما به توالت کم نشود.

فعالیتهای این هفته:

یک عکس از شکم خود بگیرید! در این هفته، پیش از اینکه اثر حاملگی در شکم شما نمایان شود و شکمتان اصطلاحا جلو بیاید، از یک نفر بخواهید که از شکم شما عکس بگیرد. سپس هر ماه، تا هنگام تولد نوزادتان، یک عکس از شکم خود بگیرید. دنبال کردن مراحل حاملگی کار جالبی خواهد بود، و شما بعدا این یادگاریها را دوست خواهید داشت!
خیلی جالب خواهد بود اگر در همه عکسها، لباس یکسان بپوشید، در محل یکسانی بایستید و فیگور یکسانی بگیرید! عکسهای نیمرخ برای این کار بهتر است؛ همچنین عکسهای سیاه و سفید نیز ممکن است زیبا باشند.

هفته هشتم:

اکنون اندازه کودک شما حدود 1.6 سانتی متر (در حدود اندازه یک لوبیا قرمز) است. او مرتبا حرکت می کند و تغییر مکان می دهد، هر چند شما تا چند هفته دیگر هم نمی توانید حرکتهای او را در داخل رحم خود حس کنید. دنبالچه جنینی او در حال ناپدید شدن است و پلکهای او تقریبا به طور کامل چشمهایش را می پوشانند. هرچند هنوز هم پرده نازکی بین انگشتهای پا و دست او وجود دارد، اما این انگشتها در حال بزرگ شدن هستند. بازوهای او بزرگتر شده اند و دستهای او از مچ خم شده و به طرف قلبش قرار گرفته اند. مفصل زانوهای او شکل گرفته اند و احتمالا پاهای او به اندازه ای بزرگ شده اند که بتوانند در جلوی بدن او به یکدیگر برخورد کنند. با صاف شدن بدن، سر او صافتر و عمودی تر می ایستد. مجاری تنفسی از حلق تا بخشهای ریه در حال رشد او کشیده شده اند. هر کدام از سلولهای عصبی مغز او هم شاخه هایی ایجاد می کنند تا با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و اعصاب ابتدایی را ایجاد کنند. هرچند ممکن است شما دائما درباره جنسیت کودک خود فکر کنید، اما اندامهای تناسلی او آنقدر رشد نکرده اند که جنسیت او را نشان دهند.

وزن شما چندان افزایش پیدا نکرده است، اما مسلما برخی اندامهای شما (مثل سینه ها) در حال رشد هستند. شما به زودی به سوتین های بزرگتری نیاز خواهید داشت. همچنین ممکن است اندازه دور کمر شما نیز افزایش یابد، که در این صورت مجبور خواهید شد شلوار جین دوست داشتنی خود را کنار بگذارید. تغییر دیگری که چندان واضح نیست، افزایش حجم خون شماست؛ در اواخر دوران حاملگی، حجم خون شما 40 تا 50 درصد بیشتر از حالت عادی خواهد بود تا نیازهای کودکتان را برآورده کند. با افزایش حجم خون، نیاز بدن شما به آهن نیز افزایش پیدا می کند. ویتامینهای روزانه را به طور مرتب مصرف کنید تا مطمئن شوید که آهن اضافی مورد نیاز را مصرف کرده و دچار کم خونی نخواهید شد.
تغییرات هورمونی ممکن است موجب شوند که شما احساس خستگی یا تنبلی کنید. همچنین، نداشتن خواب خوب در شب هم یک مشکل معمول در این مرحله می باشد، مخصوصا اگر در شب احساس ناراحتی کنید یا مجبور باشید مرتبا به توالت بروید. تهوع و استفراغ متناوب نیز انرژی شما را کاهش می دهد. سعی کنید بین 9 تا 10 ساعت در شب بخوابید یا اینکه در طول روز کمی استراحت کنید.

فعالیت این هفته:

حاملگی موجب می شود اندام شما به سرعت تغییر کند، و در طی هفته های آتی، سینه و شکم شما بزرگتر خواهند شد. در گذشته، هنگام غذا خوردن، خرده های غذا روی دستمال غذا روی دامن شما می ریخت، اما از این به بعد، خرده های غذا از سینه شما پایین تر نخواهند رفت! همچنین با بزرگتر شدن کودک، خم شدن روی بشقاب برای شما سخت تر خواهد شد. پس مایع لکه بر بخرید تا برای اتفاقات آتی آماده باشید!

 هفته نهم:

اکنون اندازه کودک شما در حدود 2.5 سانتی متر (حدود اندازه یک دانه انگور) است و وزن او در حدود چند گرم است، اما از آنجا که ساختار فیزیکی بدن او شکل گرفته است، آمادگی آن را دارد که به سرعت وزن اضافه کند. او هر روز به یک انسان کامل شبیه تر می شود. دنبالچه جنینی او کاملا از بین رفته است و اجزاء بدن او (شامل اندامها، ماهیچه ها و اعصاب) آرام آرام شروع به کار خواهند کرد.
پلکهای او در حالت بسته قرار دارند و تا قبل از هفته بیست و هفتم باز نخواهند شد. او هم اکنون نرمه گوش دارد و در آخر این هفته، بخشهای داخلی گوش او کامل خواهند شد. لب بالایی او نیز کاملا شکل گرفته است و دهان، بینی و سوراخهای بینی او نیز مشخص تر شده اند. نوک انگشتان او کمی بزرگتر شده اند. تمام مفاصل اصلی (شانه ها، آرنجها، مچ ها، زانوها و قوزک پاها) در حال فعالیت می باشند، که به کودک شما امکان می دهند تا اعضایش را حرکت دهد. قلب او اکنون به چهار حفره تقسیم شده است و دریچه ها در حال رشد می باشند. اندامهای تناسلی بیرونی او تشکیل شده اند، اما چند هفته دیگر می توان تشخیص داد که کودک شما پسر است یا دختر.

ممکن است شما هنوز هم حامله به نظر نرسید (البته اگر قبلا حامله شده باشید، شکم شما زودتر جلو خواهد آمد) اما ممکن است از لحاظ روحی و عاطفی، شدیدا متلاطم باشید. تغییرات سریع خلق و خو در این مرحله بسیار متداول است؛ اینکه به طور متناوب از احساس اینکه به زودی مادر می شوید، سرخوش یا نگران شوید طبیعی است. این احساسات ممکن است در طی دوران حاملگی و همچنین بعد از به دنیا آمدن نوزاد شما، ادامه داشته باشند. سعی کنید کمی بی خیال باشید. تقریبا همه زوجهایی که در آستانه تولد کودک خود قرار دارند، نگران این مطلب هستند که این کودک ممکن است چه تغییراتی در زندگی آنها به وجود آورد، اما اکثر آنها بعدا می گویند که مادر و پدر شدن بهترین چیزی بوده است که تا به حال تجربه کرده اند.
شما ممکن است بیش از حد احساس نفخ یا باد معده کنید. این امر بدان علت است که مقادیر زیاد هورمون پروژسترون که بدن شما در اوائل دوران حاملگی تولید می کند، ماهیچه ها و عضلات بدن شما (از جمله مجاری معده و روده) را شل می کند. این شل شدن عضلات، فرآیند هضم غذا را کند کرده و ممکن است موچب افزایش باد معده، تفخ، آروغ زدن، باد شکم و کلا افزایش احساسات ناخوشایند در ناحیه شکم، خصوصا پس از مصرف مقدار زیادی خوراکی، بشود.
اگر شما بیشتر از 35 سال سن دارید یا در خانواده شما سابقه بیماریهای ژنتیک مانند فیبروز کیستیک که یک بیماری نادر مادرزادی است وجود دارد، ممکن است بخواهید از مشاوره ژنتیک و یا آزمایش موسوم به CVS یا نمونه برداری از پرزهای جفتی که بین هفته دهم و دوازدهم انجام می شود و برخی عیوب و ناهنجاریها را مشخص می کند، استفاده کنید.

فعالیتهای این هفته:

یک برنامه روزانه را برای ارتباط با کودک خود آغاز کنید. می توانید هر روز دوبار، و هر بار به مدت 5 تا 10 دقیقه، در یک گوشه بنشینید و به کودک خود فکر کنید. برای بسیاری از خانمهای باردار، قبل از خواب و بعد از بیدار شدن زمان مناسبی برای این کار است. در این اوقات آرام باشید و دستهای خود را بر روی شکم خود قرار دهید، بر تنفس خود تمرکز کنید و سپس به کودک خود فکر کنید؛ به امیدها و رویاهایتان، به اهدافتان به عنوان یک مادر، و.... این کار می تواند یک راه بسیار عالی برای آغاز پیوند بین شما و کودکتان باشد و به شما در جهت تبدیل شدن به یک مادر در آینده کمک می کند، همچنین از نظر روانی بازگشت به زندگی طبیعی پس از وضع حمل را تسهیل خواهد کرد.

 هفته دهم:

کودک شما دیگر یک رویان کوچک نیست! هرچند او بزرگتر از یک خرما نیست، یعنی طول بدن او از فرق سر تا انتهای بدن تنها در حدود 2.5 سانتی متر یا کمی بیشتر است و کمتر از 8 گرم وزن دارد، اما بحرانی ترین مرحله رشد خود را پشت سر گذاشته است. اکنون مرحله موسوم به دوره جنینی آغاز شده است، که در این مرحله، بافتها و اندامهای بدن او به سرعت رشد کرده و کامل می شوند. اکنون اندامهای حیاتی او شامل کبد، کلیه، روده ها، مغز و ریه ها در محل خود قرار داشته و در حال آغاز کردن فعالیت خود هستند؛ هر چند این اندامها در ادامه دوران حاملگی به رشد خود ادامه می دهند. کبد او به ساختن گلبولهای خونی مشغول است و دیگر به کیسه زرده که قبلا این سلولها را تامین می کرد نیازی نیست و این بافت به تدریج از بین می رود.
در سه هفته آینده، بیشتر از دوبرابر خواهد شد و به حدود 7.5 سانتی متر خواهد رسید. سر او در مقایسه با چند هفته قبل نسبتا کوچکتر است، اما هنوز هم تقریبا نیمی از طول بدن او را تشکیل می دهد. پیشانی او موقتا مغز در حال رشد او را به صورت متورم در بر گرفته و جلوتر از سر او قرار دارد؛ پیشانی او در آینده عقبتر خواهد رفت و ظاهر کودک شما به یک انسان کامل شبیه تر خواهد شد. هر روز جزئیات بیشتری بر روی بدن او ظاهر خواهند شد: ناخنهای انگشتان دست و پا، و موهایی شبیه به کرک هلو. انگشتان او اکنون کاملا از یکدیگر جدا شده اند؛ بازوها در محل آرنجها خمیده شده و انحنای کمی پیدا کرده اند؛ دستانش از مچ خم شده و روی قلبش قرار گرفته اند؛ پاهای او بزرگتر شده اند؛ و احتمالا پاهای او به اندازه ای بزرگ شده اند که بتوانند در جلوی بدن او به یکدیگر برخورد کنند. او مشغول بلعیدن مایع آمنیوتیک بوده و با پاهایش لگد می زند!
اگر قادر بودید کودک خود را در این هفته نگاه کنید، می توانستید شکل کلی ستون فقرات او را از زیر پوستش که به کلفتی یک کاغذ پوستی است ببینید. اعصاب او از طرف نخاع در حال شکل گیری می باشند.

اکنون اندازه رحم شما دوبرابر شده است. قبل از حامله شدن، رحم شما به اندازه یک گلابی بود. در این هفته، اندازه آن در حدود یک گریپ فروت می شود. در معاینه بعدی توسط پزشک، ممکن است بتوانید به کمک گوشی طبی که پزشک بر روی شکم شما حرکت می دهد، صدای ضربان قلب تند کودک خود را بشنوید. برخی از خانمها می گویند که صدای قلب کوچک کودکشان شبیه به صدای اسبهایی است که چهار نعل می دوند و شنیدن این صدا برای اولین بار، یکی از بهترین لذتهای سه ماهه اول حاملگی است.

فعالیت این هفته:

بستگی به قابلیت بدنی خود، می توانید در دوران حاملگی خود، فعالیتهای متنوعی را انجام دهید. شنا و پیاده روی بهترین انتخابها برای کل نه ماه حاملگی هستند. ورزش میزان کشیدگی طبیعی، قدرت و استقامت عضلات را ارتقا می دهد. این موارد می توانند به شما در تحمل وزن اضافی دوران حاملگی کمک کنند، شما را برای فشار فیزیکی زایمان آماده کرده و پس از زایمان، بازگشت اندام شما به حالت طبیعی را آسانتر کنند. متاسفانه، دلیلی در دست نیست که نشان دهد تمرینات ورزشی منظم، طول زایمان را کاهش می دهند.

هفته یازدهم:

کودک شما اکنون به اندازه یک انجیر است و بدن او کاملا شکل گرفته است؛ حدود 3.8 سانتی متر طول و حدود هشت گرم وزن دارد. پوست او هنوز شفاف است و به همین خاطر می توان اکثر رگهای خونی او را به وضوح دید. بعضی از استخوانهای او در حال تشکیل شدن بوده و ریشه دندانهای کوچک او به تدریج در زیر لثه اش ظاهر می شوند. انگشتان دست و پای او کاملا از یکدیگر جدا شده اند و او به زودی قادر خواهد بود که مچش را باز و بسته کند. او لگدهای آرامی می زند و کش و قوس می آید؛ حرکات ریز او به قدری نرم و روان است که بیشتر شبیه به رقص در آب می ماند. با رشد بدن او، این حرکتها نیز بیشتر شده و رشد یافته تر و کاربردی تر خواهند شد. با رشد پرده دیافراگم، کوچولوی شما ممکن است سکسکه هم بکند. از آنجا که او هنوز خیلی کوچک است، تنها بین هفته های شانزدهم تا بیستم قادر خواهید بود برای اولین بار این حرکات او را احساس کنید.

شما ممکن است در این دوره عوارض عجیبی را مشاهده کنید، همانند افزایش بیش از حد بزاق دهان. سعی کنید یاد بگیرید که کدام یک از این عوارض طبیعی هستند و کدام یک ممکن است نشانه یک مشکل احتمالی باشند. همچنین ممکن است سوالاتی در زمینه فعالیتها یا خوردن غذا ها و داروها داشته باشید. به دنبال پاسخ این سوالات بروید تا بدانید در دوران حاملگی چه کارهایی ایمن و بی خطر هستند و چه کارهایی ممکن است خطرناک باشند.
اگر تهوع به شما اجازه نمی دهد که غذاهای متنوع بخورید، یا هنوز هم خیلی وزن اضافه نکرده اید (بسیاری از خانمهای حامله در سه ماهه اول بین 1 تا 2.5 کیلوگرم وزن اضافه می کنند) نگران نباشید. اشتهای شما به زودی باز می گردد و شما هر هفته حدود نیم کیلوگرم وزن اضافه خواهید کرد.

 هفته دوازدهم:

اندازه کودک شما به حدود 5 سانتی متر یعنی تقریبا اندازه یک لیموترش رسیده است و حدود 15 گرم وزن دارد. صورت او به صورت یک انسان کامل شباهت بیشتری دارد. چشمهایش که در ابتدا در دو طرف صورت او شکل گرفته بودند، به یکدیگر نزدیکتر شده اند و گوشهای او در نزدیکی مکان نهایی خود در دو طرف سر او قرار دارند. روده های کودک شما، که آنقدر سریع رشد کرده اند که تا حدی وارد بند ناف او هم شده بود، حرکت بازگشتی خود را به سمت حفره شکمی آغاز می کند. کلیه های او، ادرار را در مثانه جمع آوری می کنند. سلولهای عصبی او به سرعت زیاد شده اند و ارتباطات عصبی مغز در حال شکل گیری هستند. اکنون ممکن است کودک شما واکنشهای بیشتری مثل مکیدن نشان بدهد؛ اگر شما به شکم خود فشار وارد کنید، او حتی ممکن است در داخل رحم شما پیچ و تاب هم بخورد؛ با این حال برای چند هفته دیگر هم شما قادر به احساس کردن حرکات او نخواهید بود.

رحم شما بر روی استخوانهای لگنی در حال بزرگ شدن است و پزشک شما می تواند بخش بالایی رحم را در قسمت پایین شکم شما احساس کند. هرچند تا چند هفته دیگر هم شما به لباس حاملگی احتیاج نخواهید داشت، اما مطمئنا احساس کرده اید که اندازه دور کمر شما در حال بزرگ شدن است و در لباسهای گشادتر احساس راحتی بیشتری می کنید.
همچنین ممکن است شما سوزش معده را تجربه کرده باشید؛ در این حالت شما سوزشی را که معمولا از پایین جناق سینه شروع شده و تا حلق ادامه پیدا می کند، احساس می کنید. این حالت به خاطر تغییرات هورمونی و همچنین تغییرات اندام شما رخ می دهد و ممکن است موجب شود که از غذا یا خواب خود لذت کافی نبرید. در این حالت، خوردن مقادیر کم غذا و پرهیز از مصرف غذاهای سرخ شده، چرب، تند و ادویه دار که مشکل را شدیدتر می کنند، می تواند کمک کننده باشد.

 هفته سیزدهم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

هر چند کودک شما هنوز خیلی کوچک است، اما احتمالا شکم شما به زودی به قدری بزرگ خواهد شد که همه خواهند فهمید شما باردار هستید! در واقع اکنون کودک شما از فرق سر تا انتهای بدن، حدود 7.5 سانتی متر یعنی به اندازه یک میگوی بزرگ! طول دارد و حدود 30 گرم است. صرف نظر از اندازه اندامها نسبت به یکدیگر، بدن کودک شما در داخل رحم، کاملا شکل گرفته است. در مقایسه با چند هفته پبش، اندازه اندامهای کودک شما متناسب تر شده و اندازه سر او در حدود یک سوم کل بدن است. انگشتان کوچک او (که هر کدام یک اثرانگشت منحصر به فرد دارند) در سر جای خودشان هستند. کلیه ها و مجاری ادراری او در حال فعالیت هستند و او ادرار خود را به داخل مایع آمنیوتیک (که قبلا آن را می بلعید) می ریزد. با آغاز سه ماهه دوم حاملگی، بخش حساس و بحرانی رشد کودک شما پایان یافته است و احتمال وقوع سقط جنین بسیار کاهش می یابد.

شما چگونه تغییر می کنید؟

اکنون باید جشن بگیرید؛ این هفته آخرین هفته از سه ماهه اول است! هفته آینده، شما در سه ماهه دوم حاملگی خود قرار دارید. این مسئله به دو دلیل خیلی مهم است: اول اینکه احتمال سقط جنین در شما بسیار کم شده است و دوم اینکه در اکثر خانمهای حامله عوارض اولیه حاملگی (مانند تهوع صبحگاهی) از بین می روند. با این حال در برخی موارد، سوزش معده جای تهوع را می گیرد. هرچند تا تولد نوزاد شما چندین ماه باقی مانده است، اما ممکن است سینه های شما در حال تولید کولوستروم یا آغوز باشند؛ یک ماده بسیار مغذی که غذای کودک شما را در روزهای اول تولدش تامین می کند، در حالی که تا جاری شدن شیر از سینه ها زمان زیادی باقی مانده است. همچنین بسیاری از زوجها در سه ماهه دوم شاهد افزایش میل جنسی می باشند، زیرا حالت تهوع کاهش یافته و انرژی بدن افزایش می یابد

هفته چهاردهم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

اندازه کودک شما از سر تا پا در حدود 8.9 سانتی متر و تقریبا به اندازه یک لیمو است و حدود 60 گرم وزن دارد. بدن او سریعتر از سر او رشد می کند و سر او اکنون بر روی یک گردن خوش ترکیب تر قرار گرفته است! در آخر این هفته، دستهای او درازتر شده اند و اندازه آنها با کل بدن او متناسب است. با این حال پاهای او باید کمی بزرگتر شوند تا با بقیه اندامهای او متناسب شوند. همچنین به تدریج پوششی از موهای کرک مانند و بسیار نرم (که لانوگو یا کرک جنینی نامیده شده و نازک، بی رنگ و فاقد مغز هستند) تمام بدن او را خواهد پوشاند. کبد او تولید صفرا را در این هفته آغاز می کند، که این امر نشان می دهد که کبد فعالیت مناسبی دارد؛ طحال نیز همکاری خود را در تولید گلبولهای قرمز خون آغاز می کند. او ادرار نیز تولید می کند و آن را به داخل مایع آمنیوتیک می ریزد؛ این کار، یک فرآیند طبیعی است که تا زمان تولد او ادامه خواهد داشت. شما هنوز هم قادر نخواهید بود حرکتهای کودک خود را احساس کنید، اما دستها و پاهای او که اکنون حدود 1.25 سانتی متر طول دارند فعالتر و انعطاف پذیرتر شده اند. از آنجایی که مغز او ارسال پالسهای عصبی را آغاز کرده است، گاهی اوقات ماهیچه های صورت او تغییراتی را نشان می دهند که به صورت نگاه با چشمهای نیمه باز، اخم کردن و شکلک درآوردن دیده می شود. اکنون کودک شما می تواند چنگ بیندازد و همچنین می تواند انگشت شست خود را بمکد!

شما چگونه تغییر می کنید؟

با کاهش و از بین رفتن تدریجی عوارض اولیه حاملگی مانند تهوع، خستگی و درد سینه، شما انرژی بیشتری به دست آورده و از تغییرات بدن خود احساس خوشایندتری خواهید داشت. هر چند ناحیه بالایی رحم تنها کمی بالاتر از استخوان لگنی قرار دارد، اما همین میزان رشد کودک نیز کافی است تا شکم شما را اندکی جلو بیاورد. جلو آمدن شکم یک مرحله مهیج در حاملگی است و می تواند برای شما و همسرتان، یک نشانه آشکار از وجود کودکی که در انتظارش هستید، باشد. کمی از وقت خود را برای فکر کردن، خیالبافی و لذت بردن از این وضعیت اختصاص دهید. اندکی نگرانی در این زمان، طبیعی است؛ اما همچنین می توانید از خوشحالی فریاد بکشید، زیرا با شروع سه ماهه دوم، خطر سقط جنین به شدت کاهش یافته است. اکنون بر مراقبت از خود و کودکتان تمرکز کنید و ایمان داشته باشید که برای آنچه بعدا رخ خواهد داد، کاملا آماده اید.

فعالیت های این هفته

برای آخرین دیدارهای دوستانه با دوستان خوبتان، آماده شوید: مادر شدن ممکن است عمیقا روابط شما با دیگران را تغییر دهد؛ برای بسیاری از خانمهایی که به تازگی بچه دار شده اند، رفت و آمد با دوستان در کمترین اولویت قرار دارد. هر کاری می توانید انجام دهید تا روابط شما مستحکم تر شود و از مصاحبت یکدیگر لذت ببرید. یک آخرهفته آرام و شاد با دوستتان می تواند یک گزینه ایده آل باشد؛ در صورتی که این کار ممکن نیست، یک روز کامل را به خرید کردن، خوردن، حرف زدن و غیبت کردن، لوس بازی یا هر کار دیگری که دوست دارید در جمع دوستان یا خانواده انجام دهید، اختصاص بدهید.

 هفته پانزدهم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

اکنون طول بدن کودک شما از فرق سر تا پا حدود 10 سانتی متر، و وزن او در حدود 80 گرم است. کودک شما اکنون عملیات دم و بازدم را با مایع آمنیوتیک (به جای هوا) انجام می دهد که به رشد کیسه های هوا در ریه های او کمک می کند. اکنون اندازه پاهای او بزرگتر از دستهای او شده است، و می تواند همه مفصلها و اعضایش را حرکت دهد. این بدان معنی است که دستهای او بهتر کار می کنند. غده های عرقی به تدریج ظاهر می شوند و با اینکه پلک چشمهای او بسته است، چشمانش می توانند نور را احساس کنند. اگر شما یک نور شدید را به طرف شکم خود بتابانید، احتمالا کودک شما روی خود را از نور برمی گرداند. در اطراف کودک شما چیز زیادی وجود ندارد که او بتواند مزه آن را امتحان کند، اما اندام چشایی او در حال ظاهر شدن است. اگر در این زمان سونوگرافی انجام دهید شاید و فقط ممکن است از جنیست کودک خود آگاه شوید! با این حال اگر این آزمایش هم نتوانست جنسیت کودک شما را تعیین کند ناراحت نشوید. تعیین جنسیت به عواملی از قبیل میزان شفافیت تصویر و وضعیت کودک در زمان انجام سونوگرافی بستگی دارد. کودک شما ممکن است به حالت حلقه زده قرار گرفته یا چرخیده باشد تا شما را سر کار بگذارد!

شما چگونه تغییر می کنید؟

احتمالا شما تا کنون حدود 2 کیلوگرم یا کمی بیشتر وزن اضافه کرده اید. اگر میزان اضافه وزن شما کمی کمتر یا بیشتر از این مقدار است خیلی نگران نشوید. میزان اضافه وزن در خانمهای حامله با یکدیگر متفاوت است. هرچند شما با نوسانات دوره حاملگی خو گرفته اید اما ممکن است هر از چند گاهی با بروز یک عارضه جدید غافلگیر شوید. اگر دچار گرفتگی بینی شدید می توانید آن را هم از جمله عوارض حاملگی فرض کنید؛ زیرا افزایش هورمون استروژن ممکن است به تورم غشاء مخاطی و در نتیجه تولید مخاط بیشتر منجر شود. حجم خون شما نیز در حال افزایش است که در نتیجه موجب گشاد شدن رگهای شما (که شامل رگهای بینی نیز می شوند) می گردد. در نتیجه ممکن است گاهی اوقات خون دماغ شوید. از آنجا که حاملگی موجب ایجاد تغییراتی در سیستم ایمنی بدن شما می شود و احتمال ابتلای شما به برخی عفونتهای خاص افزایش می یابد ممکن است بیشتر دچار سرماخوردگی یا آلرژی شوید. در هر حال از مواد محرک مانند دود سیگار، گرد و غبار و الکل دوری کنید. برای بهبود وضعیت منافذ بینی شبها از بخارساز یا مرطوب کننده های هوا استفاده کنید و مقادیر زیادی مایعات بنوشید. همچنین می توانید از قطره نمکی بینی یا کلرور سدیم استفاده کنید. در صورتی که وضعیتتان خیلی بد است از پزشک یا مامای خود در مورد استفاده از داروی ضد احتقان یا دکونژستانت سوال کنید.
اگر خود و همسرتان این روزها کمی استرس دارید نگران نباشید، شما تنها نیستید؛ بسیاری از زوجها نگران سلامتی کودک و خیلی چیزهای دیگر هستند، مثلا اینکه آیا از عهده مسوولیت خود به عنوان والدین بر می آیند یا خیر؟ با این حال اگر مشکلات فیزیکی و بدنی شما کم باشد و کمی هم انرژی به دست آورید این دوره سه ماه می تواند بسیار جالب باشد. پس سعی کنید از آن لذت ببرید.

فعالیت های این هفته

با کودک خود حرف بزنید. این کار برای ایجاد پیوند بین شما و کودکتان بسیار خوب است. اگر حرف زدن با کودک، به نظر شما کار عجیب و غریبی است می توانید برایش داستان بگویید؛ یک کتاب، مجله یا روزنامه بخوانید؛ یا رازهای خود را به او بگویید! انجام این تمرین پس از تولد کودکتان در برقراری ارتباط بین شما خیلی کمک می کند بعلاوه حرف زدن با کودکان یکی از بهترین راههایی است که در یادیگری زبان به آنها کمک می کند.

هفته شانزدهم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

با طولی به اندازه 11 سانتی متر و وزنی حدود 110 گرم کودک شما به اندازه یک گلابی بزرگ شده است! با این حال در سه هفته آینده او به سرعت رشد خواهد کرد؛ وزن او دو برابر شده و چند سانتی متر به طول او اضافه خواهد شد. اکنون اعضای قسمت پایینی بدن او بیشتر رشد کرده اند. سر او صافتر قرار گرفته است و چشمهای او در جلوی صورتش جای دارند. گوشهای او هم در نزدیکی محل نهایی شان قرار دارند. برخی از اندامهای بدن او که کامل تر هستند (از جمله سیستم گردش خون و مجاری ادراری) مشغول فعالیت می باشند. قلب او روزانه در حدود 25 لیتر خون را پمپ می کند و کل خون او چندین بار در تمام بدن او می چرخد و در اواخر دوران حاملگی این مقدار به حدود 190 لیتر افزایش می یابد. پوست سر او نیز در حال شکل گیری است، هر جند موهای او هنوز هم قابل تشخیص نیستند. چشمهای او با اینکه بسته هستند به آرامی حرکت می کنند و حتی رشد ناخنهای انگشتان پای او آغاز شده است.

شما چگونه تغییر می کنید؟

آیا اطرافیانتان به شما گفته اند که چقدر جذاب به نظر می رسید؟ سرخی گونه ها (ناشی از حاملگی) یک واقعیت است که عامل آن افزایش جریان خون در سطح پوست بدن می باشد. با تثبیت مقادیر هورمونها و کم شدن حالتهای تهوع خود شما نیز لذت بیشتری از این دوران می برید. همچنین به علت کاهش شدید احتمال سقط جنین پس از هفته چهاردهم شما دلواپسی چندانی نسبت به سلامت کودک خود نخواهید داشت و این هم عامل دیگری برای خوب بودن حال شما است!
به زودی شما یکی از بهترین لحظات حاملگی را تجربه خواهید کرد: احساس کردن حرکت کودکی که در شکم دارید. برخی از خانمهای حامله این لحظه مهیج را در هفته شانزدهم تجربه می کنند در حالی که اکثر خانمها باید تا هفته هجدهم یا بیشتر منتظر بمانند. اگر این اولین حاملگی شماست چندان دلواپس نباشید. ممکن است این اتفاق تا هفته بیستم هم رخ ندهد. اولین حرکتهای کودک ممکن است مثل لرزش حرکت حبابهای هوا یا حتی شبیه به درست کردن ذرت بوداده به نظر بیایند. در هفته های بعد شما مطمئنا لگد زدن کودک را احساس خواهید کرد.

فعالیت های این هفته

حتی اگر در خانه می مانید برای یک آخرهفته رمانتیک برنامه ریزی کنید؛ وقتی نوزاد شما به دنیا بیاید دیگر شما و همسرتان قادر نخواهید بود که یک آخر هفته را به تنهایی با هم بگذرانید. این موقعیت را از دست ندهید. بیشتر از این هم صبر نکنید زیرا با آغاز سه ماه سوم ممکن است مسافرت برای شما بسیار خسته کننده و زجرآور شود. اگر نمی توانید به مسافرت بروید در شهر خود بگردید و از مصاحبت با یکدیگر لذت ببرید. حتی یک شام دونفره و سینما هم می تواند گزینه خوبی باشد

 هفته هفدهم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

وزن کودک شما حدود 155 گرم و اندازه او حدود 12.7 سانتی متر است؛ تقریبا به اندازه یک پیاز بزرگ. او می تواند مفصلهای خود را تکان دهد و اسکلت او که تاکنون به صورت غضروف نرم بود آرام آرام به استخوان تبدیل می شود. حس شنوایی او در حال رشد است. بند ناف او که شاهراه حیات وی برای اتصال به جفت است هر روز محکمتر و ضخیم تر می شود.

شما چگونه تغییر می کنید؟

با اضافه وزنی که در ناحیه بالا و جلوی بدن خود پیدا کرده اید ممکن است گاهی اوقات در هنگام راه رفتن تعادل خود را از دست بدهید. کفشهای پاشنه بلند خود را کنار بگذارید و از کفشهای پاشنه کوتاه استفاده کنید تا احتمال زمین خوردنتان کاهش یابد. شاید این احساس برای شما تازگی داشته باشد که باید از شکم خود محافظت کنید و این خیلی خوب است. ضربه و آسیب به شکم شما ممکن است برای خودتان و همچنین کودکتان خطرناک باشد پس حتما در هنگام رانندگی از کمربند ایمنی استفاده کنید. برای حفاظت بیشتر کمربند ایمنی را از کنار ران و کفل خود عبور داده و قفل آن را زیر شکم خود محکم کنید. کمربند ایمنی نباید از روی شکم شما بگذرد بلکه یک قسمت از بالا و قسمت دیگر از زیر شکم عبور کند.

فعالیت های این هفته

فهرستی از نامهای انتخابی خود برای اسم کودکتان بسازید؛ در یک لیست ده نام را که می پسندید یادداشت کنید، از همسرتان نیز بخواهید که این کار را انجام دهد. لیستهایتان را به یکدیگر بدهید و هر کدامتان هر کدام از اسمها را که دوست ندارید خط بزنید. این کار را ادامه دهید تا به یک لیست برسید که هر دو همه اسامی موجود در آنرا می پسندید. در مورد دوست داشتن یا دوست نداشتن این اسامی با همدیگر حرف بزنید. برخی از زوجها قانونهایی را برای اسم کودکشان تعیین می کنند؛ می توانید در این موارد با هم صحبت کنید تا به اتفاق نظر برسید.

 هفته هیجدهم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

اندازه کودک شما تقریبا 14 سانتی متر (تقریبا به اندازه یک سیب زمینی بزرگ) و وزن او حدود 220 گرم است. او مشغول خم کردن دستها و پاهایش است و شما به تدریج این حرکات را بیشتر و بیشتر احساس خواهید کرد. رگهای خونی او را می توان از زیر پوست نازک و شفافش دید و گوشهای او اکنون در مکان نهایی خود قرار دارند و بخشهای بیرونی گوشهای او نیز پیدا هستند. دور اعصاب او با میلین (که یک پوشش محافظ از جنس چربی است) در حال پوشیده شدن است و این فرآیند تا یکسال پس از تولد او نیز ادامه خواهد یافت. اگر کودک شما دختر است رحم و لوله های فالوپ او شکل گرفته و در محل نهایی خود قرار دارند. اگر کودک شما پسر است اندامهای جنسی او قابل مشاهده هستند هر چند ممکن است در سونوگرافی دیده نشوند.

شما چگونه تغییر می کنید؟

با افزایش اشتها و اندازه دور کمر، پوشیدن لباسهای گشادتر و راحت تر برای شما ضروری بنظر می رسد. به دنبال لباسهای حاملگی که مناسب شکم برآمده شما باشند بگردید. لازم نیست هزینه زیادی برای این کار بپردازید. گاهی می توانید از دوستان و اقوام به امانت بگیرید یا لباسی را انتخاب کنید که تا آخر بارداری و حتی مدتی بعد از آن قابل استفاده باشد.
ممکن است شنیده باشید که در 6 ماه آخر حاملگی بهتر است به طرف چپ بخوابید. علت آن این است که اگر به پشت بخوابید رحم شما به استخوان لگنی فشار می آورد بویژه این فشار به سیاهرگ بزرگ تحتانی وارد می شود که مسوولیت بازگرداندن خون از اندامهای تحتانی شما به قلب را بر عهده دارد. اگر به طرف چپ بخوابید این فشار از بین می رود. یک بالش بین پاها یا زیر کفل یا پای خود قرار دهید تا راحت تر باشید.
تغییرات بسیاری زیادی در سیستم قلبی- عروقی شما در حال اتفاق افتادن است و در سه ماهه دوم احتمالا فشار خون شما کمتر از معمول خواهد بود. در صورتی که در حالت خوابیده یا نشسته قرار دارید به سرعت بلند نشوید زیرا ممکن است دچار سرگیجه شوید.
در صورتی که تا به حال آزمایش سونوگرافی انجام نداده اید احتمالا این آزمایش را در این سه ماهه (معمولا بین هفته های شانزدهم تا بیستم) انجام خواهید داد. این آزمایش بدون درد به پزشک شما کمک خواهد کرد تا ببیند که شما چند جنین در شکم خود دارید، وضعیت رشد کودک شما را ارزیابی کند، برخی عیوب مادرزادی احتمالی را چک کند، جفت و بند ناف را بررسی کند و اینکه آیا تاریخ تعیین شده برای تولد کودک شما دقیق است یا خیر؟ ممکن است شما کودک خود را در صفحه مخصوص سونوگرافی در حال حرکت یا مکیدن انگشت ببینید. هنگامی که برای آزمایش می روید همسر خود را هم ببرید و یک پرینت هم از عکس فرزند خود برای گذاشتن در اولین آلبوم عکس او بگیرید! می توانید قبلا بپرسید که آیا می توانید دوربین هم با خود ببرید یا خیر و شاید بتوانید با یک ضبط صوت مراحل سونوگرافی را ثبت کنید.

فعالیت های این هفته

خیلی عالی خواهد بود اگر بتوانید در یکی از کلاسهای مربوط به آموزشهای دوران بارداری و تمرینات زایمان ثبت نام کنید؛ در ایران فعلا این کلاسها بصورت منسجم و همگانی ارائه نمی شود، پس جستجوی خود را از همین حالا آغاز کنید. ممکن است بیمارستان شما کلاسهایی را برگزار کند، یا می توانید به توصیه های پزشک یا مامای خود و یا دوستانتان توجه کنید. وقتی زمان زایمان فرا برسد خواهد دید که شرکت در این کلاسها ارزش صرف وقت و هزینه را داشته است.

هفته نوزدهم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

وزن کودک شما حدود 260 گرم و اندازه او حدود 15 سانتیمتر (تقریبا اندازه یک کدوسبز کوچک) می باشد. دستها و پاهای او در موقعیت صحیح نسبت به یکدیگر و همچنین نسبت به کل بدن او قرار دارند. کلیه های او به تولید ادرار ادامه می دهند و موهای او در حال جوانه زدن است. این دوره برای رشد اندامهای حسی او بسیار حساس است؛ مغز او قسمتهای ویژه ای برای بویایی، چشایی، شنوایی، بینایی و لامسه ایجاد می کند. اگر فرزند شما دختر باشد هم اکنون حدود 6 میلیون تخمک در تخمدانهای او موجود است. تعداد تخمکها به تدریج کم می شود تا اینکه در زمان تولد به کمتر از 2 میلیون می رسد.

شما چگونه تغییر می کنید؟

تنها یک هفته دیگر به رسیدن به نیمه دوران حاملگی باقی مانده است. شما ممکن است در ناحیه پایین شکم خود احساس درد داشته باشید که این درد ممکن است تا کشاله ران نیز امتداد یابد؛ یا ممکن است یک درد ناگهانی و شدید (مثل تیر کشیدن) خصوصا در پایان یک روز کاری یا هنگامی که تغییر وضعیت می دهید، در یک یا دو طرف شکم احساس کنید. این درد به درد لیگامان گرد موسوم است و به خاطر کشیده شدن ماهیچه ها و رباطهایی که از رحم در حال رشد شما حمایت می کنند، ایجاد می شود. این درد خطرناک نیست اما اگر در حالت استراحت هم ادامه پیدا کند یا شدید و پایدار شود، بهتر است با پزشک خود تماس بگیرید.
همچنین ممکن است اخیرا تغییراتی در پوست خود مشاهده کرده باشید. آیا کف دستهای شما قرمز شده اند؟ لازم نیست نگران چیزی باشید؛ این اتفاق در اثر افزایش میزان هورمون استروژن است. همچنین مشاهده لکه های تیره رنگ در بعضی قسمتهای پوست در دوران حاملگی معمول است. هنگامی که این لکه ها بر روی لب بالایی، گونه ها و پیشانی ظاهر شوند به آن کلوآسما یا نقاب حاملگی می گویند. شما ممکن است این لکه ها را روی بازوها یا دیگر اندامهایی که در معرض نور خورشید هستند نیز مشاهده کنید. نوک پستانها، کک و مک ها ، اثر قدیمی زخمها، زیر بغل یا قسمت داخلی بازوها، قسمت داخلی رانها و فرج نیز ممکن است در دوران حاملگی تیره رنگ شوند. مسیر تیره رنگی که از ناف شما بسمت پائین و تا استخوان شرمگاهی امتداد پیدا می کند لینه آ نیگرا یا خط سیاه نامیده می شود. این لکها و تیرگیها به دلیل افزایش موقت ملانین (ماده ای که رنگ مو پوست و چشمان را ایجاد می کند) است و در اکثر خانمها پس از زایمان به سرعت از بین می رود. بهتر است خود را در برابر نور خورشید قرار ندهید زیرا موجب تشدید تغییرات رنگدانه های پوست می شود. هنگامی که می خواهید از منزل خارج شوید لباس کامل بپوشید، از کلاه لبه دار یا نقاب دار استفاده کنی،د عینک آفتابی به چشم بزنید و حتما از محلولها یا کرمهای ضدآفتاب استفاده کنید. نهایتا اگر دچار تیرگی شدید پوست در قسمتهای در معرض دید شوید یا از نقاب حاملگی خود خجالت بکشید، کمی آرایش می تواند آنها را بپوشاند. لطفا خودسرانه از کرمهای لک بر استفاده نکنید، بعضی از آنها حاوی موادی هستند که مصرف آن در دوران بارداری ممنوع است، بعدا وقت کافی برای بهسازی پوست خود خواهید داشت.

فعالیت های این هفته

اگر قرار است به شغل خود بازگردید، جستجوی خود را برای پیدا کردن مهدکودک یا فرد مناسب برای نگهداری از کودک آغاز کنید؛ شاید به نظر شما کمی زود باشد اما معمولا افراد زیادی در لیست انتظار مهد کودکهای خوب قرار دارند. همچنین حالا در مقایسه با زمانی که یک نوزاد به همراه خود دارید راحت تر است که از این مهد کودک به آن یکی بروید. ممکن است گزینه های زیادی برای نگهداری و مراقبت از فرزند خود داشته باشید پس نکات مثبت و منفی همه آنها را اعم از مهد کودکهای روزانه، پرستارهای بچه، پرستارهای خانگی، و همچنین مراقبت از کودک توسط خویشاوندان را مورد بررسی قرار دهید. از حالا می توانید در این مورد نیز با همسر خود صحبت کنید و نقطه نظرات وی را جویا شوید.

 هفته بیستم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

وزن کودک شما به 320 گرم رسیده است. طول بدن او نیز از فرق سر تا باسن برابر 16.5 سانتی متر و از فرق سر تا پاشنه پا به صورت کشیده و صاف حدود 25 سانتی متر است. (در بیست هفته اول طول بدن کودک را از سر تا باسن محاسبه می کنیم. بعد از آن طول بدن او را از سر تا نوک انگشتان پا محاسبه می کنیم. زیرا در بیست هفته اول پاهای کودک خمیده شده و در مقابل نیم تنه بالایی او قرار گرفته اند و به سختی می توان طول آنها را اندازه گرفت).
یک ماده چرب و سفید رنگ بنام ورنیکس تمام بدن کودک را می پوشاند تا از پوست او در مدت طولانی غوطه ور بودن در مایع آمنیوتیک محافظت کند. این پوشش نرم و لیز حرکت کودک در مجرای زایمان را نیز آسان تر می کند.
عمل بلعیدن توسط کودک بیشتر انجام می شود که یک تمرین خوب برای دستگاه گوارش او است. او مکونیوم نیز تولید می کند که یک ماده چسبنده و سیاهرنگ است و مخلوطی از سلولهای مرده ترشحات دستگاه هاضمه و همچنین مایع آمنیوتیک بلعیده شده می باشد. این ماده در روده های او جمع می شود و در اولین مدفوع او پس از تولد از بدنش خارج می شود (البته بندرت برخی از کودکان این ماده را در رحم یا در طول زایمان دفع می کنند).

شما چگونه تغییر می کنید؟

نیمی از راه گذشته است؛ تبریک! اکنون قسمت بالایی رحم در کنار ناف شما قرار دارد و احتمالا وزن شما حدود 4.5 کیلوگرم اضافه شده است. از این به بعد ممکن است هر هفته حدود نیم کیلوگرم وزن اضافه کنید. (اگر حاملگی را با لاغری و کسر وزن آغاز کرده اید شاید لازم باشید که کمی بیشتر وزن اضافه کنید. اگر هم حاملگی را در حالتی که اضافه وزن داشته اید آغاز کرده اید شاید کمی کمتر وزن اضافه کنید). اطمینان حاصل کنید که آهن به میزان کافی مصرف می کنید، زیرا این ماده بطور عمده در تولید هموگلوبین نقش دارد (هموگلوبینها بخشی از گلبولهای قرمز خون هستند که اکسیژن را در بدن شما جابجا می کنند). در دوران حاملگی بدن شما به مقدار بیشتری آهن نیاز دارد تا بتواند کودک در حال رشد شما، جفت و افزایش حجم خون خود شما را تامین کند. غذاهای سرشار از آهن که می توانید مصرف کنید شامل گوشت قرمز، گوشت مرغ، گوشت ماهی، تخم مرغ، عدس و دیگر حبوبات، اسفناج و غلاتی که با آهن غنی شده اند، هستند.
اگر تاکنون در کلاسهای مربوط به زایمان و تولد نوزاد ثبت نام نکرده اید بهتر است پرس و جو را آغاز کنید. اگر دفعه اول حاملگی شما باشد و یا بار چندم، باز هم می توانید از کلاس منظمی که شما را برای سختیهای حاملگی و زایمان آماده می کند بهره ببرید. اینگونه کلاسها ممکن است جلسات هفتگی باشند یا بصورت یک کلاس فشرده یکروزه برگزار شوند و ممکن است شما بتوانید با همسر یا مادر خود در آن شرکت کنید. بهتر است بدانید که در هفته سی و هفتم رشد کودک شما تقریبا کامل شده و شما باید برای تولد فرزندتان آماده باشید؛ لذا به گونه ای برنامه ریزی کنید که قبل از آن زمان آمادگی های لازم را کسب کرده باشید.

فعالیت های این هفته

یک کار بامزه انجام دهید: نصف دوران حاملگی شما گذشته است پس می توانید جشن بگیرید. ایده های زیر ممکن است کمک کننده باشند:
-
برای اینکه بیشتر لذت ببرید صابونها و شمعهای معطر بخرید، لباس نو بپوشید، یا خود را به یک ماساژ مخصوص خانمهای حامله مهمان کنید (شاید بتوانید از همسرتان کمک بگیرید).
 
برای یادگاری و تنظیم یک تقویم بارداری تاریخی، عکسهای حرفه ای از حاملگی خود بگیرید و یا یک تصویر سونوگرافی کودک خود را قاب کنید.
 
یک کار مشترک با فرزندتان انجام دهید: یکی از کتابهای داستان محبوب دوران کودکی خود را بخوانید، با هم به یک موسیقی آرام گوش دهید، یا هدیه ای برای فرزندتان بخرید.

هفته بیست و یکم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

وزن کودک شما حدود 340 گرم و اندازه او تقریبا 26.6 سانتی متر است. ابروها و پلکهای او کامل شده اند. و مسلما شما حرکتهای او را احساس می کنید. کودک شما به برنامه روزانه و کارهایی که ممکن است داشته باشید توجه نمی کند؛ پس اگر هنگامی که در شب آماده خوابیدن می شوید او تکان خوردن را آغاز کرد، تعجب نکنید. اگر شما یک دختر در شکم خود داشته باشید واژن او کاملا شکل گرفته است هرچند رشد این اندام تا زمان تولد او ادامه خواهد یافت.

شما چگونه تغییر می کنید؟

احتمالا شما این روزها کاملا احساس آرامش می کنید. شکم شما هنوز خیلی بزرگ نشده است و بخش عمده دردها و عوارض اولیه حاملگی از بین رفته اند. هر وقت که می توانید یکجا بنشینید، لم دهید و لذت ببرید. در سه ماهه سوم حاملگی به خاطر اینکه رشد کودک شما تقریبا کامل می شود دردهای خفیفی خواهید داشت. البته این بدان معنا نیست که شما در این دوران هیچگونه مشکل جزئی نخواهید داشت. مثلا به دلیل افزایش تولید چربی در بدن شما، ممکن است آکنه یا جوش بر روی پوست شما ظاهر شود. در این صورت روزی دو مرتبه پوست خود را با آب و صابون ملایم بشویید، اما دقت کنید که بدون تجویز پزشک از هیچگونه داروی خوراکی یا پمادهای موضعی استفاده نکنید.
اکنون شما مستعد ابتلا به واریس هستید؛ خصوصا اگر مادر شما هم به این عارضه مبتلا باشد. این عارضه به این علت ایجاد می شود که حاملگی فشار بیشتری بر سیاهرگهای پاهای شما وارد می کند؛ حجم خون در بدن شما افزایش یافته و رحم شما فشار بیشتری بر سیاهرگ بزرگ تحتانی (که خون را از اندامهای پائینی بدن شما به قلب باز می گرداند) وارد می کند. از سوی دیگر افزایش هورمون پروژسترون موجب می شود که دیواره سیاهرگهای شما شل شوند؛ لذا با رشد جنین و رحم، سیاهرگها بزرگ و بزرگتر می شوند. مشکل سیاهرگهای واریسی در هر حاملگی شدیدتر می شود و هرچند احتمال ایجاد این عارضه در سیاهرگهای پا بسیار بیشتر است اما ممکن است در قسمتهای دیگر مانند فرج نیز ظاهر شوند. در صورتی که پاهای شما درد می کنند هر روز صبح جورابهای مخصوص حاملگی را بپوشید. یک پیاده روی سریع در طول روز نیز می تواند با افزایش سرعت گردش خون به شما کمک کند. همچنین می توانید به پهلوی چپ دراز بکشید و یک بالش زیر پاهای خود قرار دهید تا پاها بالاتر از سطح زمین قرار گیرند.

فعالیت های این هفته

یک دفتر برای کودک خود تهیه کنید: حتی اگر شما دوست نداشته باشید که به دیگران بگویید چه هدیه ای بیاورند به زودی اقوام و دوستانتان از شما خواهند پرسید که چه چیزی می خواهید یا احتیاج دارید؛ خصوصا اگر کسی برای شما یک مهمانی بگیرد و آشنایان برای دیدن «مادر جدید» به این مهمانی بیایند. اگر شما آنچه را که لازم دارید یا دوست دارید بعنوان هدیه برایتان بیاورند، در یک دفتر بنویسید برای پاسخ دادن به سوال آنها به مشکل برنخواهید خورد. در ضمن از دو اشتباه که اغلب مرتکب می شوند اجتناب کنید:
-
نوشتن لباس در لیست هدایا: وقت خود را تلف نکنید. مردم نمی توانند در برابر خرید لباس بچه مقاومت کنند و هرچه را فکر کنند قشنگ است خواهند خرید.
-
ننوشتن وسایل گران قیمت در لیست هدایا: نگران نباشید! با نوشتن وسایل گران قیمت طماع به نظر نمی آیید. در واقع برخی از اقوام یا دوستان نزدیک دوست دارند هدیه با ارزشتری به شما و نورسیده تان بدهند یا ممکن است همکاران شما بخواهند با همدیگر یک هدیه گران قیمت تر بخرند. پس برای آنها هم گزینه هایی را در نظر بگیرید.

 هفته بیست و دوم :

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

اکنون کودک درون رحم شما مثل یک نوزاد ولی کمی کوچکتر است. او 27.7 سانتی متر طول و حدود 450 گرم وزن دارد. پوست او تا زمانی که به اندازه کافی وزن اضافه کند چروکیده به نظر می آید؛ و موهای نرمی بنام لانوگو که سر و بدن او را پوشانده ، قابل دیدن است. لبهای او مشخص تر شده و دندانهای او به شکل ریشه هایی در درون لثه اش ظاهر شده اند. هرچند چشمهایش رشد کرده اند اما عنبیه (بخش رنگی چشم) هنوز رنگدانه ندارد و رنگی نشده است. ابروها و پلکهای چشمان او در محل خود قرار گرفته اند و لوزالمعده او (که برای تولید هورمونها بخصوص انسولین ضروری می باشد) به سرعت در حال رشد است.

شما چگونه تغییر می کنید؟

با بزرگ شدن شکم شما برای فراهم کردن فضای لازم برای کودک در حال رشد ممکن است نشانه های کشیدگی را بر روی پوست خود مشاهده کنید. بعضی از خانمهای حامله دچار این عارضه نمی شوند، اما تقریبا بر روی پوست نیمی از آنها آثار این کشیدگی ظاهر می شود. این خطوط باریک که از بافتهای جدید از جنس پوست هستند، علاوه بر باز شدن پوست بعلت تغییرات هورمونی در دوران بارداری ایجاد می شوند و به رنگ صورتی تا قهوه ای پررنگ (بسته به رنگ پوست شما) هستند و ممکن است ضخامت آنها با افزایش سن حاملگی بیشتر شود. آنها نه تنها بر روی شکم بلکه احتمالا بر روی باسن، رانها و پستانها نیز ظاهر می شوند. اثرات ثابت شده ای از اینکه محلولهای طبی و لوسیونها از بروز این خطوط رنگی جلوگیری کنند یا آنها را از بین ببرند، وجود ندارد. اما می توانند خارش احتمالی ناشی از کشیدگی پوست را کاهش دهند. همچنین ممکن است ناف تورفته و زیبای شما تغییر شکل دهد، احتمالا سطح ناف شما ابتدا صاف شده و حتی به زودی بیرون می زند؛ اما نگران نباشید، به احتمال زیاد بعد از زایمان به حالت طبیعی خود باز می گردد.
یک تغییر دیگر که ممکن است در دوران حاملگی در سطح پوست شما رخ دهد ظاهر شدن خالهای نسبتا بزرگ است. در این حالت قسمت کوچکی از پوست برآمده و سرخ می شود و رگهای خونی و همین طور زائده های متعددی ایجاد می کند. این عارضه در صورت، گردن، قسمت بالایی سینه و سینه ها ظاهر می شود و علت آن نیز میزان بالای هورمون استروژن در دوران حاملگی است؛ معمولا پس از زایمان پوست به حالت طبیعی باز می گردد.

فعالیت های این هفته

حلقه ازدواج تان را از دست خود درآورید: از آنجا که انگشتها در اطراف حلقه ورم می کند، بسیاری از خانمها از یک جواهرساز حرفه ای می خواهند که حلقه شان را بریده و درآورد. اگر انگشت شما باد نکرده و می توانید حلقه تان را به راحتی دربیاورید قبل از اینکه خیلی دیر بشود این کار را بکنید. اگر نمی توانید دوری حلقه عروسی یا یک حلقه مهم دیگر را تحمل کنید آن را به یک زنجیر انداخته و دور گردنتان بیندازید تا در نزدیکی قلبتان قرار گیرد.

 هفته بیست و سوم :

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

اکنون طول بدن کودک شما بیشتر از 29.2 سانتی متر و وزن او بیش از 450 گرم است. پوست او قرمز و چروک خورده است. رگهای خونی در ریه او در حال رشد هستند تا او را برای تنفس آماده کنند. او عمل بلعیدن را انجام می دهد اما در اغلب کودکان اولین خروج مدفوع پس از تولد صورت می گیرد. صداهای بلند (از قبیل صدای پارس سگ یا جاروبرقی) در داخل رحم شنیده می شوند اما کودک شما را آزرده نمی کنند و حتی موجب آشنایی او با این صداها نیز می شوند به نحوی که او پس از زایمان از این صداها نخواهد ترسید. در عین حال مراقب صداهای خیلی بلند که حتی گوش شما را آزار می دهد باشید.

شما چگونه تغییر می کنید؟

اگر در سه ماهه اول دچار سردرد می شدید این سردردها احتمالا کمتر شده اند. در واقع برخی از خانمها در اوایل دوران حاملگی دچار سردرد می شوند که علت آن می تواند تغییر میزان هورمونها در بدن، تغییرات سیستم گردش خون و یا گرفتگی سینوسها باشد.
شما ممکن است در دوران حاملگی ورمهای کوچکی را خصوصا در قسمت قوزک پا و پاها مشاهده کنید. این تورم به علت تغییر در ترکیب شیمیایی خون (که موجب ورود خون به بافتها می شود) و همچنین بزرگ شدن رحم (که به سیاهرگهایی که خون را از اندامهای تحتانی شما به سمت قلب می برند فشار وارد می کند و در نتیجه سرعت جریان خون در پاهای شما کاهش می یابد) رخ می دهد. این ورمها در پایان روز و همچنین در فصل تابستان شدیدتر هستند. بدن شما پس از زایمان میزان مایع اضافی را دفع می کند و به همین دلیل در چند روز اول پس از زایمان ممکن است دفعات بیشتری به توالت نیاز داشته باشید یا بیشتر عرق کنید. در همین حال هرگاه می توانید دراز بکشید و پاهای خود را بالاتر از سطح بدن خود قرار دهید، هنگام نشستن پاهای خود را به حالت کشیده قرار دهید، از نشستن بدون حرکت به مدت طولانی خودداری کنید، یک تمرین ورزشی منظم داشته باشید تا سرعت جریان خون را در بدن خود افزایش دهید و جورابهای مخصوص حاملگی بپوشید. ممکن است وسوسه شوید که مایعات کافی مصرف نکنید! اما شما باید مقادیر زیادی آب بنوشید و شاید جالب باشد اگر بدانید این کار به جلوگیری از تورم اعضای بدن شما کمک می کند. دقت کنید که در صورت مشاهده ورمهای حاد یا ناگهانی در دستها یا صورت فورا با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید زیرا این حالتها ممکن است نشانه یک وضعیت حاد و وخیم دوران بارداری به نام پره‌اکلامپسی یا مسمومیت حاملگی باشند.

فعالیت های این هفته

یک نامه برای کودک خود بنویسید: شما و نوزادتان از این یادگاری برای سالهای سال نگهداری خواهید کرد. به ندای قلبتان گوش دهید و الهام بگیرید. اگر برای آغاز نامه تان به کمک احتیاج دارید می توانید از این ایده ها کمک بگیرید:
-
احساسات خود را برای کودکتان شرح دهید و بگویید از اینکه می دانید او در درون بدن شما رشد می کند چه احساسی دارید.
 
روزی را تصور کنید که وقت خود را با کودکتان سپری خواهید کرد. در آن روز چه می کنید؟
 
امیدها، رویاها و آرزوهایتان را برای کودکتان بنویسید.
مادر بودن برای شما چه معنایی دارد؟ تعریف شما از یک مادر خوب چیست؟
اگر با نوشتن راحت نیستید یا نامه نوشتن برایتان دلچسب نیست؛ صدایتان را ضبط کنید، نقاشی کنید یا از زمانهای مختلف حاملگی یادگاریهای جمع کرده و یک جا نگهداری کنید.

هفته بیست و چهارم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

کودک شما به سرعت در حال رشد است و وزن او حدود 110 گرم نسبت به هفته قبل (که تنها کمی بیشتر از 450 گرم وزن داشت) زیادتر شده است. از آنجا که طول بدن او به حدود 30 سانتی متر رسیده، در داخل رحم شما به صورت خمیده قرار گرفته است اما اندازه اندامهای بدن او تقریبا متناسب هستند. شاید به نظر کمی لاغر بیاید ولی به زودی بافت چربی در بدن او تجمع می یابد. پوست کودک شما نازک، نیمه شفاف و چروک خورده است؛ مغز او به سرعت بزرگ می شود و اندام چشایی او نیز در حال رشد است. دستگاه تنفسی تکامل خود را آغز کرده، درخت تنفسی شاخه شاخه می شود و سلولهایی در ریه سورفاکتانت تولید می کنند، ماده ای که موجب می شود کیسه های هوایی نوزاد بعد از تولد و هنگام تنفس به راحتی بزرگ و پر از هوا شوند.

شما چگونه تغییر می کنید؟

قسمت بالایی رحم شما اکنون چند سانتی متر بالاتر از ناف قرار گرفته است، یعنی اندازه آن در حدود یک توپ فوتبال است. شما ممکن است به دلیل کشیده شدن پوست شکم و پستانهایتان گاهی اوقات احساس خارش کنید. اگر پوست شما خشک است مرطوب نگه داشتن آن می تواند در رفع این عارضه به شما کمک کند. همچنین ممکن است حساسیت چشمان شما نسبت به نور افزایش یافته باشد یا احساس خشکی چشم و یا اینکه چیزی وارد چشم شده است داشته باشید. این عارضه در دوران حاملگی طبیعی است و به عنوان «چشمان خشک» شناخته می شود. برای بهبود وضعیت خود می توانید از قطره اشک مصنوعی استفاده کرده و چشمان خود را مرطوب کنید.
برای اکثر خانمهای حامله بین هفته های بیست و چهارم تا بیست و هشتم یک بار تست غربالگری گلوکز (GCT) انجام می شود. این آزمایش مشخص می کند که آیا دچار دیابت دوران حاملگی شده اید یا خیر. در دیابت بارداری میزان قند خون در دوران حاملگی افزایش می یابد. در صورتی که این عارضه درمان نشود احتمال سخت شدن زایمان طبیعی یا لزوم سزارین برای شما افزایش می یابد زیرا در این حالت کودک شما چاق می شود و این چاقی در اندامهای فوقانی بدن او نمایانتر خواهد بود. همچنین احتمال ابتلای کودک شما به مشکلاتی همچون سطح پایین قند خون در هنگام تولد افزایش می یابد. در صورتی که نتیجه آزمایش قند خون شما مثبت باشد بدان معنی نیست که شما به دیابت دوران حاملگی دچار شده اید، بلکه بایستی تست تحمل گلوکز (GTT) بدهید تا معلوم شود که آیا مشکلی دارید یا خیر.
همچنین آگاهی از نشانه های زایمان زودرس می تواند برای شما مفید باشد. در صورت مشاهده افزایش ترشحات واژن که آبکی، لزج، صورتی یا خونی باشند به سرعت با ماما یا پزشک خود تماس بگیرید. همچنین در صورت مشاهده خونریزی از واژن یا لکه بینی، درد شکم یا گرفتگی و انقباضات عضلانی مشابه با دوران قاعدگی که بیشتر از 4 بار انقباض عضلانی در ساعت باشد، افزایش فشار در ناحیه لگن یا کمردردی که قبلا نداشته اید، بلافاصله با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید.

فعالیت های این هفته

خانه خود را برای ورود نوزاد آماده کنید: با همسر خود بنشینید و آنچه را که می خواهید قبل از آمدن نوزادتان در خانه تغییر وضعیت دهید یا جمع کنید، سر و سامان دهید. آنگاه لیست را به همسرتان بدهید خودتان یک گوشه بنشینید و بگذارید تا او وسایل را بچیند. شما با تحمل دوران حاملگی به اندازه کافی زحمت کشیده و می کشید! بهتر است برای ایمنی بیشتر به این نکات هم توجه کنید:
 
یک کپسول اطفاء حریق فراهم کنید یا اگر سیستم هشدار دهنده دود و آتش سوزی دارید، آنرا آزمایش کنید. اگر مسیر خروج اضطراری دارید، مسیر آنرا باز و پاکسازی کنید.
مبلها یا سایر لوزم و اشیاء خراب و شکسته را دور بیندازید یا تعمیر کنید.
اطاق نوزادتان را رنگ کنید پرده های جدید آویزان کنید یا یک دست مبل نو جفت و جور کنید!

 هفته بیست و پنجم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

اندازه کودک شما از سر تا پاشنه پا حدود 34.3 سانتی متر شده است. وزن او (که حدود 680 گرم است) خیلی زیاد به نظر نمی رسد اما او به زودی کمی بافت چربی می آورد و قیافه باریک و نحیف او تغییر خواهد کرد، پوست نسبتا چروکیده او صاف می شود و شباهت او به یک نوزاد کامل بیشتر و بیشتر خواهد شد. احتمالا اکنون می توان موهای او را دید که هم رنگ و هم حالت گرفته اند، هر چند که رنگ و حالت موهای او ممکن است بعد از تولد تغییر کنند.

شما چگونه تغییر می کنید؟

نه تنها کودک شما موهای بیشتری درآورده است که ممکن است موهای سر خود شما هم پرتر و درخشنده تر به نظر بیایند. در واقع موهای شما زیاد نشده اند بلکه همان موهای معمولی شما هستند که بیشتر از معمول بلند شده اند. همچنین ممکن است موهای بدن شما نیز تیره تر یا کلفت تر به نظر بیایند. این موها نیز ظرف چند هفته پس از تولد نوزادتان به حالت عادی بازخواهند گشت؛ گاهی هم برای از بین بردن آنها ممکن است دچار زحمت شوید. شما ممکن است دیگر قادر نباشید که به زیبایی و متانت گذشته راه بروید. ادامه دادن به ورزش برای شما خوب است اما هر وقت احساس کردید که خیلی خسته شده اید ورزش نکنید. همچنین اگر احساس درد، کوفتگی بدن، سرگیجه یا غش کردید، یا زمانی که نفس کم آوردید بلافاصله ورزش را متوقف کنید. برای مدت طولانی به پشت دراز نکشید و از انجام حرکتهای ورزشی که ممکن است تعادل شما را به هم بزند خودداری کنید. مقادیر زیادی آب بنوشید، قبل از ورزش گرم کردن و بعد از آن خنک کردن را فراموش نکنید.
با انجام آزمایش غربالگری گلوکز در فاصله هفته های بیست و چهارم تا بیست و هشتم، ممکن است بطور همزمان برای شما آزمایش کم خونی هم تجویز شود. هرچند حجم خون شما در طول حاملگی به شدت افزایش می یابد اما ممکن است تعداد گلبولهای قرمز خون شما به اندازه کافی افزایش نیافته باشد. گاهی اوقات این عارضه را «کم خونی فیزیولوژیک» می نامند که در سه ماهه دوم و سوم حاملگی معمول است. در صورتی که آزمایش خون شما حاکی از کم خونی واقعی باشد باید از آهن و مکملهای غذایی استفاده کنید.
اگر تا حالا به اسم نوزاد خود فکر نکرده اید باید در این کار جدی شوید. انتخاب یک نام مناسب وظیفه ای بسیار مهم است اما باید برای شما حالت تفریحی هم داشته باشد. به تاریخچه فامیل خود (مثلا اسم پدر پدربزرگتان) یا مکانهایی که برایتان جالب هستند یا شخصیتهای محبوب ادبی و داستانی تان و یا شخصیتهای فیلمهای مورد علاقه تان فکر کنید. حتی می توانید از کتابهایی که اسامی مختلف کودکان را جمع آوری کرده اند استفاده کنید.

فعالیت های این هفته

در این هفته وقتتان را به همسرتان اختصاص دهید: می توانید همسرتان بطور رمانتیکی غافلگیر کنید. همه خصوصیاتی را که از او دوست دارید بنویسید به او بگویید که چرا فکر می کنید او یک پدر فوق العاده خواهد بود، یا حداقل دستهای همدیگر را بگیرید و به یک گردش کوتاه یا پیاده روی بروید. برای ارتباط جسمی و روحی با یکدیگر وقت بگذارید، آنچه را در یکدیگر دوست دارید و آنچه که شما را به هم پیوند می دهد جشن بگیرید، عشق بورزید و قدر یکدیگر را بدانید. هر هفته حداقل نیم ساعت وقت بگذارید و به همسرتان بفهمانید که چقدر برای شما و زندگی تان مهم است. (البته اگر واقعا اینطور هست!)

هفته بیست و ششم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

اکنون وزن کودک شما کمی کمتر از 900 گرم و طول بدن او از سر تا پاشنه پا حدود 35.5 سانتی متر است. عصبهای گوش او در حال تکامل هستند که در نتیجه به صداهای مختلف بهتر پاسخ می دهد. ریه های او در حال رشد هستند و او با نفسهای کوچکش مقادیر کمی از مایع آمنیوتیک را تنفس می کند. این تمرین برای تولد او و هنگامی که می خواهد برای اولین بار با هوا تنفس کند بسیار مفید است. در صورتی که کودک شما یک پسر باشد بیضه های او در حال حرکت به سمت کیسه بیضه هستند که درچند روز آینده به مقصد نهایی خود می رسند.

شما چگونه تغییر می کنید؟

در این زمان ممکن است فشار خون شما که از هفته بیست و دوم تا بیست و چهارم افت کرده بود، در حال افزایش باشد تا به مقدار طبیعی خود نزدیک شود. از آنجا که عارضه پره‌اکلامپسی اغلب در سه ماهه آخر دوران حاملگی رخ می دهد، بهتر است در مورد نشانه های این بیماری خطرناک اطلاعات بیشتری داشته باشید. بهتر است بدانید که این بیماری در 3 تا 7 درصد خانمهای حامله بروز می کند. نشانه هایی که ممکن است بیانگر این عارضه باشند عبارتند از: ورم ناگهانی دستها و صورت، افزایش وزن ناگهانی (به دلیل عدم دفع آب)، تاری دید، مشاهده لکه ها یا نقاط نورانی در مقابل چشم، سردردهای ناگهانی شدید یا مقاوم به درمان و احساس درد در ناحیه بالای شکم. البته پزشک یا مامای شما با کنترل فشار خون و آزمایش میزان پروتئین ادرار، در هر یک از ویزیت های مراقبتهای دوران بارداری که لازم باشد شما را از نظر ابتلا به این عارضه مورد بررسی قرار می دهد؛ با این حال در صورت مشاهده هر یک از علائم فوق بلافاصله با وی تماس بگیرید. تشخیص سریع این بیماری برای حفظ سلامت شما و کودکتان ضروری است.
اگر از این به بعد دچار کمر درد مختصری شوید، ممکن است بواسطه هورمونهای دوران حاملگی باشد که مفصلها و رباطهای شما را سست کرده اند؛ همچنین تغییر مرکز ثقل بدن شما نیز در این عارضه موثر است. راه رفتن، ایستادن یا نشستن به مدت طولانی، و همچنین خم شدن یا چیزی را بلند کردن، فشار زیادی به کمر و پشت شما وارد می کند. یک دوش آب گرم یا کمپرس سرد می تواند درد را مرتفع کند. ممکن است بخواهید برای ماساژ پیش از زایمان به یک متخصص مراجعه کنید؛ در صورتی که از صلاحیت و تبحر وی در این زمینه آگاه باشید، این هم می تواند یک گزینه مناسب باشد. در هنگام خواب از بالش کمکی دوران حاملگی استفاده کنید و آن را بین پاهای خود قرار دهید تا از شکم و پشت شما محافظت کند. سعی کنید بدن شما در حالت مناسب قرار داشته باشد تا فشار بر پشت شما کمتر شود و هنگام خم شدن یا بلند کردن اشیاء بسیار مراقب باشید. در صورتی که احساس درد شدید یا کرختی (بی حسی) در هر یک از اعضای بدن خود داشتید سریعا با پزشک خود تماس بگیرید.

فعالیت های این هفته

با همسر خود در مورد برخی مسائل شخصی و خصوصی صحبت کنید. آیا می خواهید پسر خود را ختنه کنید؟ آیا می خواهید فرزندتان را با شیر خودتان تغذیه کنید؟ آیا مراسم مذهبی خاصی بعد از تولد کودکتان خواهید داشت؟ آیا می خواهید تمام وقت خود یا بخشی از وقت خود را با کودکتان و در خانه بگذرانید؟ این سوالات تنها بخشی از مسائل مهمی هستند که شما و همسرتان باید در مورد آنها بحث کنید و تصمیم بگیرید. حتی اگر فکر می کنید که در بعضی موارد هم عقیده هستید باز هم بهتر است درباره آنها صحبت کنید تا سوء تفاهم یا رنجش پیش نیاید

هفته بیست و هفتم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

کودک شما دارد همه رحم شما را پر می کند! در این هفته او حدود 900 گرم وزن دارد و طول بدن او نیز 36.5 سانتی متر است. او اکنون می تواند چشمان خود را باز و بسته کند و در زمانهای مشخصی می خوابد و بیدار می شود. او می تواند انگشتهایش را نیز بمکد. هرچند ریه های او هنوز کاملا رشد نکرده است، اما در صورتی که در این زمان بطور اتفاقی نارس به دنیا بیاید، با کمک دستگاه ریه او قادر خواهد بود تنفس را انجام دهد. به حرکتهای ریتمیک و منظم کودک خود دقت کنید زیرا نشانه سکسکه هایی هستند که از این به بعد ممکن است به طور معمول رخ دهند. معمولا هر بار سکسکه کودک تنها چند لحظه طول خواهد کشید و در نتیجه برای او آزاردهنده نخواهد بود؛ پس از احساس این حرکات لذت ببرید! با رشد بیشتر بافت مغز اکنون مغز کودک شما بسیار فعال است. فکر می کنید او به چه چیز فکر می کند؟!

شما چگونه تغییر می کنید؟

کودک شما در حال آماده شدن برای مرحله نهایی است، در نتیجه شما ممکن است عوارض جدیدی را مشاهده کنید. علاوه بر احساس درد در پشت و کمر، ممکن است گاهی اوقات دجار گرفتگی عضلات پا نیز بشوید. پاهای شما وزن زیادی را تحمل می کنند و رحم شما نیز به جریان خون بیشتری نیاز دارد. با رشد رحم فشار بیشتری بر رگهایی که خون را از اندامهای تحتانی شما به سمت قلب می برند و همچنین بر عصبی که از بالاتنه به سمت پاهای شما می رود وارد می شود. متاسفانه هر چه مدت بیشتری از حاملگی شما بگذرد این گرفتگیهای عضلانی شدیدتر و بیشتر خواهند شد. گرفتگی عضلات معمولا در شب رخ می دهد، اما ممکن است در طول روز هم بروز کند. با انجام این تمرین شاید از درد و گرفتگی رها شوید: پاهایتان را دراز کنید و انگشتهای پاهای خود را مستقیم به سمت جلو بکشید، سپس آنها را به سمت عقب (مثل اینکه بخواهید انگشت شست پا را به روی ساق برسانید) بکشید. این کار موجب کشیده شدن ماهیچه ساق پا می شود و ممکن است مشکل شما را بهبود ببخشد. همچنین چند دقیقه پیاده روی یا ماساژ دادن ماهیچه ساق پا ممکن است مفید باشد.
این مطلب ممکن است فعلا برای شما بسیار دور از ذهن باشد اما بهتر است به برنامه تنظیم خانواده و روش جلوگیری از بارداری نیز فکر کنید. شما باید قبل از تولد نوزادتان در برخی موارد تصمیم بگیرید. شاید این تعداد فرزند برایتان کافیست و بخواهید لوله هایتان را نیز در زمانی که در بیمارستان هستید ببندید. به هر حال از حالا وقت کافی دارید که با همسرتان و متخصص مشورت کنید.

فعالیت های این هفته

مقداری غذا آماده کنید که بعد از تولد نوزادتان گرسنه نمانید! اگر خودتان آشپزی می کنید از این به بعد دو برابر غذا بپزید و نصف آن را فریز کنید. در هفته های اول پس از تولد نوزادتان هر روز شما و همسرتان به قدری خسته خواهید بود که حوصله غذا پختن نخواهید داشت و از اینکه چیزی در یخچال داشته باشید که بتوانید آن را به سرعت گرم کرده و مصرف کنید بسیار خوشحال خواهید شد. اگر هم آشپزی نمی کنید در مجلات و پیک های محلی یا مغازه های نزدیک محل سکونت خود بگردید و لیست همه خوراکیهایی را که با سرویس به درب منزل شما آورده و تحویل می دهند، جمع آوری کنید. بعدا شما از انتخابهای متعددی که دارید بسیار خوشحال خواهید شد

هفته بیست و هشتم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

در این هفته کودک شما 910 گرم وزن و 37.6 سانتی متر طول دارد. او می تواند چشمان خود را (که اکنون مژه دارند) باز کند و سر خود را به سمت هر نور ممتد و شدیدی که از بیرون رحم بتابد برگرداند. لایه های چربی بدن او در حال شکل گیری هستند و او برای زندگی در خارج از رحم آماده می شود.

شما چگونه تغییر می کنید؟

شما در خانه در حال استراحت هستید! سه ماهه سوم حاملگی از این هفته آغاز می شود و تا هفته چهلم ادامه می یابد. اگر وضعیت شما هم مشابه اکثر خانمهای حامله باشد در این دوره سه ماهه حدود 5 کیلوگرم وزن اضافه خواهید کرد.
آیا پاهای شما در طول شب مورمور می کند؟ خارش و سوزش در قسمت پایینی پاها و میل شدید به تکان دادن آنها تحت عنوان «سندرم پاهای ناآرام» (یا RLS) شناخته می شود. این عارضه ممکن است موجب شود که در حالت استراحت احساس آرامش نکنید. هرچند بروز این عارضه در خانمهای حامله بسیار معمول می باشد، اما هیچ کس علت بروز آن را نمی داند. از کافئین (چای یا قهوه) استفاده نکنید زیرا این عارضه را تشدید می کند؛ و هنگامی که احساس ناراحتی کردید ماهیچه های ساق پای خود را ماساژ دهید. برخی مطالعات نشان داده اند که مصرف مکملهای غذایی حاوی آهن می تواند این عارضه را تا حدودی بهبود بخشد.
از این به بعد شما هر دو هفته یکبار توسط ماما یا پزشک خود معاینه می شوید. از هفته سی و ششم این معاینات به صورت هفتگی درخواهند آمد. در صورتی که آزمایش خون در سه ماهه اول نشان داده باشد که ارهاش خون شما منفی است به شما ایمونوگلوبولین ارهاش تزریق خواهد شد تا از تولید پادتنهایی که ممکن است به خون کودک شما حمله کنند جلوگیری شود. اگر ارهاش خون پدر کودک شما هم منفی باشد احتیاجی به تزریق ایمونوگلوبولین نیست اما پزشکان معمولا بدون آزمایش خون پدر کودک ایمونوگلوبولین را به شما تزریق خواهند کرد. همچنین اگر ارهاش خون کودک شما مثبت باشد پس از زایمان یکبار دیگر به شما ایمونوگلوبولین تزریق خواهد شد.
اگر تاکنون در کلاسهای مخصوص زایمان شرکت نکرده اید شاید بهتر باشد برخی تمرینات تنفسی و آرامش بخش را در خانه انجام دهید. زایمان طولانی و خسته کننده است؛ در ضمن دردناک هم هست و اگر برای آن آمادگی نداشته باشید ممکن است به شما سخت بگذرد. خیلی از پدرها از نگاه کردن به صحنه زایمان می ترسند، شاید به همین دلیل است که در ایران کسی به فکر مشارکت پدران در زایمان نیست!

فعالیت های این هفته

یک دکتر برای کودک خود انتخاب کنید: اسامی پزشکان خانوادگی یا متخصصین اطفال را از اقوام، دوستان، همکاران، همسایه ها یا پزشک خود بگیرید. اطمینان حاصل کنید که پزشک منتخب شما بیمه شما را قبول می کند، می تواند در ساعتهایی که با برنامه روزانه شما هماهنگ است کودکتان را معاینه کند و محل مطب او نیز برای شما مناسب است. اگر می توانید با پزشکان مورد نظر خود قرار ملاقات حضوری نیز بگذارید. اگر فکر می کنید که حالا برای این کار خیلی زود است به یاد داشته باشید که اولین معاینه باید اندکی بعد از تولد کودک صورت بگیرد. البته معمولا بیمارستان پزشک متخصص اطفالی دارد که اولین معاینه نوزاد را در بیمارستان انجام می دهد، با این حال شاید بهتر باشد شما از قبل فردی را برای معاینات آینده کودکتان در نظر گرفته باشید که هم برایتان قابل اطمینان و خوشایند است و هم دسترسی به وی مقدور باشد.

هفته بیست و نهم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

اکنون وزن کودک شما حدود 1100 گرم و اندازه او کمی بیشتر از 38 سانتی متر است. ماهیچه ها و ریه او به رشد خود ادامه می دهند و سر او بزرگتر می شود تا با مغز در حال رشد او (که در حال ساختن میلیاردها سلول عصبی است) هماهنگ شود. با این سرعت بالای رشد نباید تعجب کرد که نیازهای غذایی کودک شما در این سه ماهه به حداکثر مقدار خود می رسند. برای اینکه نیازهای غذایی خود و کودکتان را به خوبی تامین کنید، به مقادیر زیادی پروتئین، ویتامین C، اسید فولیک، آهن و کلسیم نیاز دارید. اسکلت کودک شما در حال محکم شدن است و به همین دلیل بدن او هر روز حدود به 200 میلی گرم کلسیم نیاز دارد.

شما چگونه تغییر می کنید؟

اکنون شما باید بتوانید حرکات کودک خود را به خوبی حس کنید. به ضرباتی که کودکتان با آرنج یا پایش می زند توجه کنید و اگر احساس کردید که فعالیت کودکتان کم شده است به پزشک خود خبر دهید. او ممکن است از شما بخواهد تا تعداد حرکات جنین یا ضرباتی را که به بدن شما وارد می کند بشمارید، تا مطمئن شود که مشکلی وجود ندارد.
ممکن است به برخی از عارضه های قدیمی، مثل سوزش معده و یبوست دوباره دچار شوید. هورمون پروژسترون که در دوران حاملگی ترشح می شود عضلات بدن شما را سست و آزاد می کند که شامل عضلات معده و روده نیز می شود. شل شدن عضلات به اضافه ازدحامی که در شکم شماست سرعت هضم غذا را کاهش می دهد، بخصوص بعد از صرف یک وعده غذای سنگین ممکن است در معده و روده شما گاز یا نفخ تولید کند. بواسیر نیز مشکل دیگری است که می توانید آن را ناشی از رشد رحم (و همچنین یبوست) بدانید. بواسیر که به رگهای خونی متورم در ناحیه مقعدی گفته می شود در دوران حاملگی بسیار شایع است و معمولا پس از زایمان به سرعت از بین می رود. اگر این عارضه همراه با خارش یا درد باشد، می توانید در یک لگن یا وان کوچک از آب گرم (که کفلها و مقعد را بپوشاند) بنشینید و یا از کیسه آب گرم یا کمپرس سرد در محل عارضه استفاده کنید. همچنین از نشستن یا ایستادن به مدت طولانی اجتناب کنید. از مصرف هرگونه مواد دارویی بدون تجویز پزشک خودداری کنید و هرگونه خونریزی مقعدی را سریعا به او اطلاع دهید. برای جلوگیری از بروز یبوست از غذاهای فیبردار استفاده کنید، مقادیر زیاد آب بنوشید و یک تمرین ورزشی منظم داشته باشید.
تعداد کمی از خانمهای حامله ممکن است به عارضه "افت فشار خون خوابیده" مبتلا شوند. این حالت ناشی ازکاهش فشارخون است وهنگامی که این خانمها به پشت دراز می کشند ضربان قلب و فشار خون آنها تغییر می کند؛ ممکن است به سرگیجه دچار شوند و با تغییر وضعیت سرگیجه آنها از بین می رود. همچنین ممکن است هنگامی که به سرعت تغییر وضعیت می دهید دچار سرگیجه شوید. برای اجتناب از این عارضه هنگامی که می خواهید از حالت درازکش به حالت نشسته و سپس به حالت ایستاده تغییر وضعیت دهید این کار را به آرامی انجام دهید.

فعالیت های این هفته

چند کار بسیار مهم را انجام دهید: در هفته های اول پس از زایمان خرید کردن برای شما غیر ممکن خواهد بود. موارد زیر از جمله چیزهایی هستند که در آن زمان به شدت به آنها نیاز خواهید داشت. پس همین حالا آنها را تهیه کنید:
-
پوشک بچه: یک نوزاد به طور متوسط به 12 پوشک در روز نیاز دارد.
 
لوازم بهداشتی بچه از قبیل ناخنگیر بچه، تبگیر (ترجیحا از نوعی که هم استفاده از آن راحت باشد و هم قابل اعتماد) سرنگ حبابی و یک پستانک.
شوینده های لباس مخصوص کودکان
نوار بهداشتی برای خودتان (شما تا چند هفته پس از تولد خونریزی خواهید داشت.)
 
دستمال کاغذی، دستمال حوله ای و ظرف یکبار مصرف برای اینکه بتوانید بعد از صرف غذا به سرعت همه جا را تمیز کنید.

هفته سی ام:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

اندازه کودک شما کمی بیشتر از 39.3 سانتی متر شده است و وزن او حدود 1350 گرم می باشد. مایع آمنیوتیک اطراف او اکنون حدود 700 گرم است اما با گذشت زمان کودک شما رشد کرده و حجم بیشتری از رحم را به خود اختصاص خواهد داد و در نتیجه حجم مایع آمنیوتیک اطراف او کاهش خواهد یافت. چشمان او باز و بسته می شوند، او قادر است بین تاریکی و روشنایی تمایز قائل شود و حتی می تواند حرکت یک منبع نور را به سمت عقب و جلو دنبال کند. هنگامی که کودک شما متولد شود چشمانش را در بیشتر طول روز بسته نگه می دارد. هنگامی که چشمانش را باز می کند می تواند به تغییرات نور واکنش نشان دهد. اما میزان دقت بینایی او تنها 20/1 (یک بیستم) است، یعنی فقط اشیائی را دقیقا تشخیص می دهد که تنها چند سانتی متر با صورت او فاصله داشته باشند. بینایی طبیعی در بزرگسالان (برای افراد سالم) برابر با 20/20 (بیست بیستم) است.

شما چگونه تغییر می کنید؟

شما ممکن است این روزها کمی خسته باشید، خصوصا اگر به مشکلات خواب یا بدخوابی هم دچار شوید. همچنین ممکن است نتوانید درست راه بروید یا اشیاء را درست حمل کنید. این حالت هم کاملا قابل درک است. شما بواسطه هورمونهای دوران حاملگی هم سنگین تر شده اید هم تعادل خود را از دست داده اید و هم مفاصل شما سست و شل شده اند. این امر می تواند موجب این شود که شماره کفش شما نیز افزایش یابد؛ و البته ممکن است که این تغییر دائمی باشد.
تغییرات سریع خلق و خوی خود را در اوائل حاملگی به یاد می آورید؟ عارضه هایی که هم اکنون برای شما رخ می دهند باضافه تغییرات هورمونی ممکن است موجب شود که حالتهای ماههای اول دوباره به سراغ شما بیایند. ممکن است شما نگران این مطلب باشید که آیا کودک شما چه شکلی خواهد بود یا اینکه آیا شما والدین خوبی خواهید بود یا خیر. این نگرانیها طبیعی هستند. اما اگر نمی توانید بر این حالتها غلبه کنید و از نگرانی دربیایید، یا بیش از حد مضطرب و زودرنج شده اید، با پزشک یا مامای خود صحبت کنید. شما ممکن است از جمله 10% خانمهای حامله ای باشید که افسردگی را از افسردگی خفیف تا متوسط در دوران حاملگی شان تجربه می کنند.

فعالیت های این هفته

اسباب و وسایل کودک خود را آماده کنید: این کار می تواند یک گزینه مناسب برای همسر شما یا یکی از دوستانتان که می خواهد به شما کمک کند باشد. آماده کردن تخت گهواره دستی و کالسکه دستی می تواند برای شروع خوب باشد، زیرا سرهم کردن قسمتهای مختلف آنها کار نسبتا دشواری است. وسایلی از قبیل تاب نوزاد یا نی نی لای لای، آویز بالای تخت کودک، بی سیم مخصوص و نمایشگر کودک (که بوسیله آن می توانید محل قرار گرفتن کودک خود را مشاهده کنید یا با شنیدن صدای او از وضعیت او اطمینان حاصل کنید) ممکن است به باطری نیاز داشته باشند پس اطمینان حاصل کنید که به اندازه کافی باطری تهیه کرده اید. استفاده از باطری قابل شارژ و شارژر می تواند گزینه مناسبی باشد. اگر به دلیل بیماری یا شرایط خاصی نباید به کودک شیر دهید، اکنون زمان مناسبی است تا سرویس شیردهی نوزاد (شیردوش، شیشه شیر و پستانکها) را استریل و ضدعفونی کنید

هفته سی و یکم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

در این هفته اندازه کودک شما به حدود 40 سانتی متر رسیده است. وزن او کمی بیشتر از 1360 گرم است و به زودی شاهد یک افزایش وزن ناگهانی در کودکتان خواهید بود. او همچنین می تواند سرش را از یک طرف به طرف دیگر بچرخاند. یک لایه چربی هم در زیر پوست او در حال جمع شدن است تا او برای زندگی در خارج رحم آماده شود، در نتیجه بازوها سرها و بدن او در حال بزرگتر شدن هستند.

شما چگونه تغییر می کنید؟

شما ممکن است در این دوران شاهد ترشح آغوز یا پیش شیر از پستانهایتان باشید. برخی از خانمهای حامله چنین مسئله ای را مشاهده می کنند و برخی هم آن را پیش از تولد نوزادشان تجربه نخواهند کرد. در هر حال این مسئله طبیعی است و نشانه آن است که بدن شما وظیفه خود را به درستی انجام می دهد. اگر میزان این ترشحات زیاد است می توانید یک دستمال مخصوص دوران شیردهی در سوتین خود بگذارید تا از کثیف شدن لباسهایتان جلوگیری کنید. همچنین اگر تصمیم دارید کودکتان را با شیر خود تغذیه کنید ممکن است بخواهید از سوتین شیردهی استفاده کنید. اگر سوتین فعلی شما دیگر برایتان راحت نیست می توانید از همین الان از سینه بند شیردهی استفاده کنید.
آیا گاهی اوقات ماهیچه های رحم شما منقبض می شوند؟ بعضی از خانمهای حامله این انقباضات ناگهانی را (که انقباض براکستون- هیکس نامیده می شوند) در نیمه دوم حاملگی و ماههای آخر بارداری خود تجربه می کنند. این انقباضات که بین 30 تا 60 ثانیه طول می کشند و نامنظم و بی قاعده هستند فعلا نباید مرتب بروز کنند و همچنین نباید دردناک باشند. هنگامی که چند هفته به زایمان شما باقی مانده باشد ممکن است این انقباضات بیشتر بروز کنند و شاید کمی دردناک شوند. به این انباضها اغلب "درد زایمان کاذب" می گویند، زیرا گاهی اوقات ممکن است تشخیص درد زایمان اصلی از این انقباضات ناگهانی بسیار سخت باشد. با این حال تا پیش از هفته سی و هفتم هنوز کودک شما نارس است. پس اگر این انقباضات به طور مرتب رخ می دهند حتی اگر درد ندارند ممکن است نشانه ای از زایمان زودرس باشند. در صورت مشاهده تغییر یا افزایش ترشحات واژن که آبکی، لزج، صورتی یا خونی باشند، همچنین در صورت مشاهده درد در ناحیه شکم، گرفتگی عضلانی مشابه با دوران قاعدگی، بیشتر از 4 بار انقباض عضلانی در ساعت، افزایش فشار در ناحیه لگن یا کمردرد (خصوصا اگر قبلا چنین دردی نداشته اید) بلافاصله با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید.
اگر شما فرزند پسری بدنیا خواهید آورد، بهتر است در مورد ختنه کردن یا نکردن او با یکدیگر صحبت کنید، در مورد زمان و روش انجام ختنه نظرات مختلفی مطرح می شود، بهتر است کمی تحقیق کنید یا از متخصص زنان و اطفال خود بپرسید.

فعالیت های این هفته

ساک بیمارستان خود را آماده کنید: می توانید از بیمارستان بپرسید که چه لوازمی در اختیار شما قرار خواهند داد و چه چیزهایی را باید از داروخانه بیمارستان تهیه کنید. با این حال پیشنهاد می کنیم علاوه بر لباس و مسواک برخی موارد دیگر که بهتر است آماده کنید عبارتند از:
 
یک عکس، تصویر یا چیز دیگری که در هنگام زایمان به آن نگاه کنید؛
 
تعدادی بیسکویت برای اینکه انرژی خود را به دست آورید و آدامس یا شیرینی نعنایی برای زمانی که دهانتان بوی نامناسبی دارد؛
 
بالش، جوراب و دمپایی راحتی تان؛
 
کتاب یا مجله؛ البته مجلات یا کتابهای سنگین و پرمحتوا به درد نمی خورند، زیرا شما نمی توانید بر روی آنها تمرکز کنید؛
 
لباس خواب و سوتین شیردهی؛
یک لباس کودک مناسب برای هنگامی که می خواهید نوزادتان را به خانه ببرید؛
یک دوربین عکسبرداری یا فیلمبرداری، باطریهای نو و فیلم.

 هفته سی و دوم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

احتمالا اکنون وزن کودک شما حدود 1800 گرم و طول او هم حدود 43.2 سانتی متر است و بیشتر فضای رحم شما را به خودش اختصاص داده است. ناخنهای انگشتان پاهای او درآمده اند و ناخنهای انگشتان دستهای او هم رشد کرده اند. برخی از کودکان در این مرحله موی واقعی هم درآورده اند در حالی که برخی دیگر تنها موهای نرمی شبیه به کرک هلو دارند.

شما چگونه تغییر می کنید؟

در حال حاضر حجم خون شما (پلاسمای خون و گلبولهای قرمز آن) حدود 40 تا 50 درصد بیشتر از زمانی شده است که حامله نبودید. این تغییر برای آن است که نیازهای شما و کودکتان تامین شود. همچنین این خون اضافی خونریزی هنگام زایمان را هم جبران خواهد کرد. وزن شما به میزان نیم کیلوگرم در هفته در حال افزایش است که نیمی از این افزایش وزن متعلق به کودک شما می باشد. با نزدیک شدن رحم به دیافراگم و فشار آوردن به آن و افزایش فشار بر روی شکم ممکن است بیشتر از قبل دچار سوزش معده شوید یا گاهی اوقات احساس تنگی نفس کنید. برای رفع مشکل تنگی نفس غذای خود را در حجم کمتر و دفعات بیشتر (به جای سه بار در روز) میل کنید و هنگام خوابیدن پای خود را بالاتر از بدن قرار دهید. خوردن حجم کمتری از غذا به رفع سوزش معده نیز کمک می کند.
با رشد کودک شما بواسطه افزایش وزن در ناحیه شکم ، وضعیت ظاهری بدن و همچنین مرکز ثقل شما تغییر می کند. بعلاوه ماهیچه های شکمی شما کشیده تر شده، هورمونها موجب سست تر شدن رباطهای ماهیچه ها می شوند و حتی ممکن است رحم در حال رشد، بر تعدادی از عصبهای شما نیز فشار وارد کند. این موارد ممکن است باعث بروز کمردرد و یا احساس درد در کفل و یا کشاله ران شما شوند. در صورتی که در پاهای خود احساس کرختی (بی حسی) و یا خارش می کنید به پزشک یا مامای خود اطلاع دهید.

فعالیت های این هفته

لیست اسامی کسانی را که می خواهند پس از زایمان به شما کمک کنند آماده کنید: ممکن است دوستان و اقوام شما بخواهند پس از تولد نوزاد در امور مختلف از جمله کارهای خانه به شما کمک کنند. اما سر بعضی از خانمها آنقدر پس از زایمان شلوغ می شود که حتی نمی توانند برای انجام کارهای خانه به دیگران امر و نهی کنند! این نکته مهمی است که باید به آن توجه کنید؛ روزها و هفته های آول پس از ورود نوزاد واقعا غافلگیر خواهید شد و افرادی هستند که واقعا دوست دارند به شما کمک کنند مشروط بر اینکه بدانند چه کاری را و در چه زمانی باید چگونه انجام دهند. پس از هم اکنون آماده شوید؛ فهرست زیر می تواند به شما کمک کند تا بتوانید کارهای مختلف را افراد مناسب واگذار کنید:
-
اگر کسی به شما گفت که مایل است در هفته های اول پس از زایمان به شما کمک کند نام و شماره تماس او را یادداشت کنید.
اطمینان حاصل کنید که امکانات و مواد شوینده به اندازه کافی در دسترس است.
یک برنامه مراقبت یا یک گردش برای بقیه فرزندان خود تدارک ببینید.
 
از یکی از همسایگان یا دوستان خود بخواهید که برای آب دادن به گلدانها یا مراقبت از حیوان خانگی به شما کمک کند.
 
یک لیست کامل از خواروبارهای مورد نیاز روزانه یا چند روزه را تهیه کنید که بتوانید آن را برای خرید به یکی از دوستانتان بدهید.
 
نحوه استفاده از دستگاههای مختلف (مثلا ماشین لباسشویی یا ظرفشویی) را بنویسید.
از یکی از همسایگان بخواهید که زباله های شما را در وقت مقرر بیرون ببرد.

 هفته سی و سوم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

در این هفته وزن کودک شما کمی بیشتر از 1810 گرم و طول بدن او (از سر تا پاشنه پا) حدود 43.7 سانتی متر می شود. چروکها و همچنین رنگ سرخ پوست او کمتر شده و در حالی که اکثر استخوانهای او در حال سخت شدن هستند جمجمه او هنوز نرم بوده و استخوانهای جمجمه کاملا به یکدیگر نچسبیده اند. این امر به او کمک می کند تا راحت تر از مجرای زایمان عبور کرده و به دنیا بیاید.

شما چگونه تغییر می کنید؟

شما ممکن است درد و یا حتی کرختی در انگشتها، مچ و دستهای خود حس کنید. بافتهای مچ دست شما همانند بقیه بافتهای بدنتان ممکن است متورم شوند. در این صورت فشار در کانال مچ (که یک مجرای استخوانی در مچ دست شماست) افزایش می یابد. عصبهایی که از این مجرا عبور می کنند تحت فشار قرار می گیرند که در نتیجه عوارضی همچون بی حسی، خارش، تیر کشیدن، احساس سوزش، تیر کشیدن و یا درد مبهم بروز می کنند. استفاده از مچ ‌بند را امتحان کنید یا در هنگام خواب یک بالش زیر دستهای خود قرار داده و آنها را بالاتر از سطح بدن نگاه دارید. اگر باید در محل کار به طور دائم از دستهای خود استفاده کنید، مثلا تایپیست هستید یا در خط مونتاژ یک کارخانه کار می کنید، هنگام استراحت دستهای خود را در حالت کشیده قرار دهید.
اگر به هنگام خواب در شب مشکل دارید یک بالش بین پاها و زیر پشت خود قرار دهید. اگر این کار به شما کمک نکرد چند بالش زیر سر خود قرار داده و سعی کنید در حالت نیمه نشسته بخوابید و حتی می توانید در حالتی که کاملا روی تخت نشسته و به بالشها تکیه داده اید بخوابید. اگر دفعات رفتن به توالت خواب شما را به هم ریخته است، از عصر به بعد مایعات کمتری مصرف کنید.
برای اکثر خانمها روابط جنسی در دوران حاملگی تا قبل از پاره شدن کیسه آب و فرا رسیدن زمان زایمان مشکلی ایجاد نمی کند. با این حال توصیه می شود که در هفته های آخر آمیزش با استفاده از کاندوم باشد یا اصلا انجام نشود.

فعالیت های این هفته

لباسها و وسایل خواب کودک خود را بشویید: لباسهای خوشگلی را که برای کودک خود خریده اید یا در مهمانی هدیه گرفته اید به یاد می آورید؟ شما باید هرچیزی را که با پوست لطیف کودکتان تماس خواهد داشت بشویید تا هرگونه ماده محرک که ممکن است در تار و پود آن موجود باشد از بین برود. ملایم ترین شوینده ها که برای این کار مناسب هستند عبارتند از پودر های صابون و شوینده های مخصوص کودکان، شوینده هایی که غیر حساسیت زا هستند و شوینده هایی که روی آنها نوشته شده است: مخصوص پوستهای حساس.

هفته سی و چهارم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

وزن کودک شما به 2155 گرم رسیده است و اندازه بدن او هم حدود 45.5 سانتی متر شده است. لایه های چربی که برای تنظیم دمای بدن او بعد از تولد مورد نیاز است در حال کامل شدن هستند که در نتیجه بدن کودک شما حالت گردتری به خود گرفته است. سیستم عصبی مرکزی او در حال تکمیل شدن است و اکنون ریه های او کاملا رشد کرده اند. اگر از احتمال بروز زایمان زودرس نگران هستید باید بدانید که تقریبا 99% از کودکانی که به این مرحله از رشد می رسند در خارج از رحم نیز قادر به ادامه حیات خواهند بود و بسیاری از آنها به عوارض درازمدت ناشی از زایمان زودرس مبتلا نخواهند شد.

شما چگونه تغییر می کنید؟

شما ممکن است اخیرا کمی احساس خستگی کنید که کاملا قابل درک است. از فعالیت خود بکاهید و برای روز زایمان انرژی ذخیره کنید. اگر باید مدت زمان زیادی را روی پاهای خود بایستید از کمربند حاملگی استفاده کنید زیرا از شکم شما محافظت کرده و بخشی از وزن شما را در بقیه بدن پخش می کند. اگر هم به مدت طولانی نشسته یا خوابیده اید، به سرعت از جای خود بلند نشوید زیرا ممکن است خون در پاهای شما جمع شده باشد که در نتیجه فشار خون شما (برای چند لحظه) افت می کند که در نتیجه ممکن است در هنگام بلند شدن احساس سرگیجه داشته باشید.
اکثر ماماها به خانمهای حامله پیشنهاد می کنند که از ماساژ پرینه (ماساژ ناحیه بین واژن و مقعد) استفاده کنند تا از پارگی آن در هنگام زایمان پیشگیری شود. اکنون زمان مناسبی برای انجام این کار است هرچند ممکن است این ماساژ برای برخی خانمها چندان راحت نباشد و همچنین انجام این ماساژ لزوما مانع پاره شدن پرینه نمی شود. به هر حال در این مورد از پزشک خود بپرسید و روش انجام آنرا فرا بگیرید.
شما ممکن است برآمدگی ها یا تاولهایی را بر روی شکم خود مشاهده کنید که همراه با احساس خارش باشد. بروز این تاولها ممکن است تا کفل یا کشاله ران هم امتداد پیدا کند. این عارضه معمولا بی خطر بوده و بثورات و کهیرهای خارش دار دوران بارداری نامیده می شود. اما به هر حال در صورت مشاهده این موارد از پزشک خود بخواهید شما را معاینه کند تا از سلامت شما مطمئن شود. در ضمن اگر در تمام بدن خود احساس خارش دارید حتی اگر این خارش شدید نیست به پزشکتان اطلاع دهید.

فعالیت های این هفته

زایمان ممکن است زودتر از وقت مقرر رخ دهد پس برای آن برنامه ریزی کنید: شما ممکن است به زودی زایمان را تجربه کنید یا مدت زمان بستری بودن شما در بیمارستان بیشتر از آن چیزی باشد که اکنون پیش بینی می کنید. کلید خانه خود را به حداقل یکی از بستگان یا دوستان خود بدهید تا در صورتی که چیزی از منزل نیاز داشتید و خودتان قادر نبودید به خانه بیایید آن را برای شما بیاورند. دوستان یا بستگان شما باید در موقع ضرورت کارهای زیر را انجام دهند؛ پس کارها را تقسیم کرده و به آنها اطلاع بدهید:
-
نگهداری از بقیه فرزندان شما در دوران زایمان و بستری بودن در بیمارستان؛
-
بردن کودکان به مدرسه و فعالیتهای فوق برنامه و برگرداندن آنها؛
-
آب دادن به گلها و گیاهان، مراقبت از حیوان خانگی و گرفتن پیامها و نامه ها؛
-
تعیین کسی که کارهای شما را در محل کار انجام دهد یا هر وظیفه دیگری را که بر عهده دارید متقبل شود؛
نام و شماره تماس این افراد را در کیف دستی خود قرار داده یا وارد گوشی تلفن همراه خود کنید تا بتوانید در هنگام نزدیک شدن زایمان به سرعت به آنها خبر بدهید.

هفته سی و پنجم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

کودک شما در حال بزرگ شدن است! وزنش بیشتر از 2250 گرم شده و طول بدن او هم کمی بیشتر از 45.7 سانتی متر است. هرچند رحم شما جای گرم و نرمی است، اما چون فضای داخل رحم کمی کوچک است کودکتان نمی تواند در آن شیرجه بزند یا غلت بخورد! البته او همچنان به لگد زدن ادامه خواهد داد. اکنون کلیه های او کاملا رشد کرده اند و کبد او نیز می تواند مقداری از ضایعات بدن را فرآوری و دفع کند. رشد فیزیکی کودک شما تقریبا به پایان رسیده است و او در چند هفته آینده فقط وزن اضافه خواهد کرد.

شما چگونه تغییر می کنید؟

رحم شما تا 15 برابر حالت عادی بزرگ شده بطوریکه بالای رحم شما تقریبا زیر دنده های سینه قرار گرفته است و شاید احساس کنید که دیگر جایی برای رشد آن باقی نمانده است. اگر می توانستید به درون رحم خود نگاهی بیندازید متوجه می شدید که حجم مایع آمنیوتیک درون رحم خیلی کم شده و جای آن را یک کودک کوچولو گرفته است. رحم شما جای بقیه اندامهای داخلی تان را هم تنگ کرده و شما ممکن است به همین خاطر بیشتر به دستشویی بروید و یا دچار برخی عوارض ناشی از سوء هاضمه (مثل سوزش معده) شوید. اگر این مشکلات را ندارید از معدود خانمهای خوش شانس هستید!
ممکن است پزشک یا ماما از شما بخواهد که از این به بعد تا زمان زایمان هر هفته شما را معاینه کند. همچنین ممکن است از شما بخواهد که حرکات جنین داخل رحم را به دقت تحت نظر قرار دهید تا از میزان فعالیت کودک در درون رحم مطمئن شود.
الآن زمان مناسبی است تا برای زایمان و تولد کودک خود برنامه ریزی کنید. همه موارد مهم را در یک لیست وارد کنید: چه کسی در زمان زایمان در کنار شما خواهد بود؟ از چه روشی برای کاهش درد استفاده خواهید کرد؟ و می خواهید چه مدت در بیمارستان بمانید؟ این کار می تواند یک نقطه شروع مناسب باشد تا با تیم پزشکی خود در این موارد صحبت کنید. زمان دقیق زایمان را نمی توان پیش بینی کرد و شما هم احتمالا نمی توانید برنامه مورد نظرتان را جزء به جزء اجرا کنید، اما پیش بینی های زودهنگام و جمع آوری تمام گزینه های ممکن برای اتفاقات احتمالی می تواند از نگرانیهای این مرحله از حاملگی بکاهد.

فعالیت های این هفته

به آرایشگاه بروید: از آرایشگر خود بخواهید که موهای شما را به یک شکل ساده و مرتب کوتاه کند به نحوی که لازم نباشد وقت زیادی برای نظافت و آراستن آنها صرف کنید. از این به بعد ممکن است شما وقت کافی برای سشوار کشیدن و حالت دادن به موهایتان نداشته باشید. همچنین بهتر است موها را به گونه ای کوتاه کنید که تا چند وقت دیگر به اصلاح مجدد احتیاج نداشته باشد. اگر موهایتان را رنگ هم می کنید باز هم به همین نکات توجه کنید. ممکن است تا مدتی نتوانید برای تجدید رنگ موهایتان به آرایشگاه بروید.

هفته سی و ششم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

وزن کودک شما هر روز زیاد می شود، تقریبا روزی 30 گرم. وزن او حدود 2700 گرم است و حدود 48.2 سانتی متر طول دارد. موهای کرک مانند او و همین طور ورنیکس (ماده نسبتا چربی که بدن او را پوشانده بود و از پوست او در برابر مایع آمنیوتیک محافظت می کرد) در حال ناپدید شدن هستند. کودک شما همه این مواد را به همراه دیگر ترشحاتی که به درون مایع آمنیوتیک می ریزند، می بلعد و این مواد تا زمان تولد در شکم او باقی خواهند ماند. این مخلوط سیاهرنگ که مکونیوم نامیده می شود، اولین مدفوع کودک شما را تشکیل خواهد داد.
در انتهای این هفته کودک شما کامل شده است. به کودکانی که در بین هفته های سی و هفتم و چهل و دوم به دنیا بیایند کامل می گویند، به آنها که قبل از 37 هفته بدنیا می آیند نارس و بعد از 42 هفته دیررس می گویند. سر اکثر کودکان در این مرحله به طرف پایین قرار گرفته است که برای یک زایمان راحت مناسبتر است. در صورتی که وضعیت کودک شما به این شکل نباشد پزشک یا ماما از شما خواهد خواست که در هفته آینده برای تغییر وضعیت قرار گرفتن کودک در رحم برنامه ریزی کنید، برخی تمرینات ورزشی به این چرخش کمک خواهند کرد. بندرت پیش می آید که پزشک یا ماما سعی کنند که با انجام حرکات آرام و نرم از روی شکم وضعیت قرار گرفتن کودک در رحم را تغییر داده و سر او را به طرف پایین برگردانند.

شما چگونه تغییر می کنید؟

با رشد کودک شما و تنگ شدن فضای اندامهای داخلی ممکن است کمتر از چند هفته پیش احساس گرسنگی کنید. در این مرحله استفاده از غذاهای سبکتر در دفعات بیشتر مناسب خواهد بود. با پایین تر رفتن کودک شما و نزدیک شدن او به لگن ممکن است سوزش معده از بین رفته و تنفس هم برایتان راحت تر شود. در صورتی که این اولین حاملگی شما باشد احتمال پایین تر رفتن کودک و نزدیک شدن او به لگن پیش از زمان زایمان بیشتر است. با این حال در صورتی که این اتفاق بیفتد شما فشار بیشتری بر قسمت پایینی شکم خود احساس خواهید کرد که در نتیجه راه رفتن و پیاده روی برایتان سخت و آزاردهنده خواهد شد. برخی خانمها می گویند که در این حالت احساس می کنند یک توپ بولینگ را بین پاهای خود حمل می کنند و نزدیک است این توپ بیرون بیفتد. البته نگران نباشید او بیرون نمی افتد!
همچنین ممکن است انقباضهای عضلانی براکستون- هیکس در این دوران بیشتر رخ دهند. مجددا با پزشک خود تماس بگیرید و در مورد نحوه تماس با او در زمانی که فکر می کنید درد زایمان شروع شده است هماهنگی مجددی به عمل آورید. قاعده کلی اینگونه است که شما باید هنگامی با وی تماس بگیرید که انقباضات متناوب عضلات شکم هر 5 دقیقه یکبار و به مدت حدود یک ساعت رخ بدهند. البته در صورتی که هنوز هفته سی و هفتم را نگذرانده اید و نشانه های زایمان زودرس را مشاهده می کنید باید فورا به او خبر بدهید. همچنین در صورت پاره شدن کیسه آب (یا حتی اگر گمان کردید که ترشحاتی از جنس مایع آمنیوتیک را مشاهده می کنید)، کاهش فعالیت کودک، خونریزی واژن، تب، سردردهای شدید، درد در ناحیه شکم و یا تغییر وضعیت بینایی به سرعت با پزشک خود تماس بگیرید.
حتی اگر حاملگی شما بدون عوارض و مشکل جدی طی می شود، بهتر است در ماه آخر از پرواز با هواپیما خودداری کنید؛ زیرا در هنگام پرواز احتمال بروز درد زایمان بیشتر است. البته بسیاری از خطوط هوایی به خانمهایی که کمتر از 7 روز (و در بعضی موارد کمتر از یک ماه) به زایمانشان باقی مانده است اجازه سوار شدن به هواپیما را نمی دهند.

فعالیت های این هفته

یک شبکه خبری کوچولو درست کنید: ممکن است بخواهید تولد نوزادتان را به افراد زیادی اطلاع دهید. نام آنها را به همراه شماره تماس یا آدرس ایمیل در یک لیست بنویسید و آن لیست را به یکی از دوستانتان بدهید. او می تواند این خبر را در همان لحظات اولیه تولد نوزادتان پخش کند. در این صورت شما کافی است تنها یک تماس بگیرید. یک نفر از همکارانتان را هم در آن لیست قرار دهید تا خبر در محل کار شما هم پخش شود. از همسر یا کسی که در زمان زایمان شما را همراهی می کند بخواهید تا مسوولیت بخش اطلاع رسانی تلفنی را بر عهده بگیرد! او می تواند کارها را راه بیندازد و مشکلات احتمالی را حل و فصل کند.

 هفته سی و هفتم:

تبریک! کودک شما کامل شده است و از این به بعد قادر خواهد بود که به زندگی در خارج رحم ادامه دهد. کودکانی که قبل از 37 هفتگی به دنیا بیایند نارس و به آنهایی که بعد از 42 هفته به دنیا بیایند دیرشده می گویند. وزن کودک شما کمی بیشتر از 2720 گرم است و از سر تا پاشنه پا حدود 48.2 تا 50.8 سانتی متر طول دارد.
موی سر بسیاری از کودکان در هنگام تولد کامل است و طول موهای آنها ممکن است بین 1.2 تا 3.8 سانتی متر باشد. اگر رنگ موی کودک شما با خود شما یکسان نیست تعجب نکنید. برخی نوزادان هم تنها کمی موی کرک مانند دارند.

شما چگونه تغییر می کنید؟

در هفته های آتی فقط باید منتظر باشید. از این موقعیت برای آماده کردن وسایل مربوط به نوزادتان استفاده کنید یا کارهایی را انجام دهید که ممکن است تا مدتی پس از تولد کودک نتوانید به آنها مشغول شوید. هر وقت می توانید یک چرت بزنید یا مطالعه کنید.
خوابها و رویاهای شما تغییر کرده اند؟ در هنگام خواب گمان می کنید رویاهایتان واقعی هستند؟ نگرانیهای ناشی از مادر شدن می تواند موجب اینگونه خواب دیدنها شود.
ممکن است تعداد انقباضهای عضلانی براکستون- هیکس بیشتر شده باشند. همچنین ممکن است زمان هرکدام از این انقباضها بیشتر طول بکشند و آزاردهنده تر شده باشند. هنگامی که بروز این انقباضات بیشتر شود ممکن است گمان کنید که زمان زایمان فرا رسیده است. همچنین ممکن است ترشحات لزج و مخاطی واژن نیز افزایش یافته باشد. در دوران بارداری مخاط متراکم و ضخیمی دهانه ورودی رحم را می بندند و نقش حفاظتی دارد، هنگام شروع زایمان این مخاط که "پلاگ موکوسی" نام دارد ممکن است کمی خونی شود و با شروع باز شدن دهانه رحم، خارج شود. به این وضعیت "نمایش خونی" می گویند و اگر در این دوره "نمایش خونی" را مشاهده کردید ممکن است زمان زایمان فرا رسیده باشد. در این زمان هم مانند سایر مواقع در طول بارداری در صورت مشاهده لکه یا خونریزی فورا به پزشک خود اطلاع دهید.

فعالیت های این هفته

مسیر بیمارستان یا زایشگاه را یک بار در زمان بدون ترافیک مرور کنید. شاید بهتر باشد برای رسیدن به آنجا در زمانهای مختلف شبانه روز برنامه ریزی کنید. حتی می توانید به آنجا بروید و از محل ورود، سیستم پذیرش و کارهای مربوط به آن و نیز مدارکی که باید به همراه داشته باشید اطلاع کسب کنید.

 هفته سی و هشتم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

کودک شما حسابی چاق شده است! او بین 2720 تا 3400 گرم وزن دارد (پسرها معمولا کمی سنگین تر از دخترها هستند) و طول بدن او نیز بین 48.2 تا 50.8 سانتی متر است. او می تواند خیلی محکم چنگ بیندازد که این را هم به زودی می توانید با انگشت خود امتحان کنید! اندامهای او کاملا رشد کرده و در مکان نهایی خود قرار دارند. ولی ریه ها و مغز او هرچند به اندازه ای رشد کرده اند که بتوانند فعالیت کنند اما تا زمان تولد و مدتی پس از آن نیز به رشد خود ادامه می دهند.
فکر می کنید چشمهای کودک شما چه رنگی هستند؟ ممکن است نتوانید به درستی پاسخ دهید. اگر چشمان او قهوه ای باشند احتمالا به همین رنگ باقی خواهند ماند. اگر رنگ چشمانش خاکستری تیره یا آبی پررنگ باشد ممکن است به همین رنگ باقی بمانند و ممکن است تا 9 ماهه شدن نوزاد سبز فندقی یا قهوه ای شوند. این امر بدان خاطر است که امکان دارد عنبیه کودک (بخش رنگی چشم او) در ماههای اول پس از تولد رنگدانه بیشتری ذخیره کند. به همین دلیل امکان ندارد که رنگ چشمهای او روشن تر یا آبی تر شوند. عنبیه های سبز فندقی و قهوه ای بیشتر از عنبیه های آبی یا خاکستری رنگدانه دارند.

شما چگونه تغییر می کنید؟

ممکن است خواب در طول شب برای شما خیلی سخت تر شده باشد و یک خواب راحت نداشته باشید. سعی کنید در طول روز بخوابید زیرا این کار ممکن است تنها چاره شما برای مدت باقی مانده باشد. به حرکات کودک خود نیز دقیقا توجه کنید. با اینکه فضای اطراف او خیلی تنگ شده است اما باید هنوز هم فعال باشد.
تورم پاها در این هفته های نهایی طبیعی است؛ اما در صورت مشاهده تورم در دستها یا صورت، افزایش وزن ناگهانی، سردردهای مداوم یا شدید، تاری دید، دیدن لکه ها یا جرقه های نورانی و یا درد در ناحیه بالای شکم فورا با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید؛ زیرا این حالتها ممکن است نشانه یک وضعیت حاد به نام پره اکلامپسی باشند.
همسر خود را تشویق کنید تا آرامش داشته باشد و کارهایی را که دوست دارد، انجام دهد؛ زیرا بعد از تولد نوزاد وقتی برای تفریح نخواهد داشت.

فعالیت های این هفته

مطالب مربوط به نحوه مراقبت از نوزاد را بخوانید: اکنون زمان مناسبی است که کم کم خواندن مطالب مربوط به حاملگی را تمام کنید و مطالب مربوط به مراقبت از نوزاد را مرور کنید. بعد از تولد نوزادتان فرصت زیادی برای مطالعه نخواهید داشت، پس حداقل در مورد هفته های اول تولد نوزاد مطالب لازم را فرا بگیرید.

 هفته سی و نهم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

کودک شما آماده است تا به دنیا قدم بگذارد! او به ساختن یک لایه چربی جهت کنترل دمای بدن پس از تولد ادامه خواهد داد؛ اما اکنون حدود 60 سانتی متر طول و 3150 گرم وزن دارد (پسرها معمولا کمی سنگین تر از دخترها هستند). اندامهای بدن کودک شما کاملا رشد کرده و در محل نهایی خود قرار گرفته اند و با شکل گرفتن یک لایه جدید از پوست زیر لایه خارجی فعلی به تدریج پوست جدید جایگزین پوست قدیمی می شود.

شما چگونه تغییر می کنید؟

پزشک یا ماما در هر نوبت مراقبت های بارداری، با معاینه دقیق شکم شما وضعیت رشد و حالت قرار گرفتن جنین را بررسی می کند. وی ممکن است معاینه داخلی هم انجام دهد تا مشخص شود که آیا افاسمان (نازک شدن بافت دهانه رحم) یا دیلاتاسیون (باز شدن دهانه رحم) رخ داده است یا خیر. اگر با گذشت هفته های متوالی کودک شما سرسختانه در جای خودش نشسته است وحشت زده نشوید! تنها 5% کودکان در سر موعد مقرر به دنیا می آیند. مطمئن باشید که نوزادتان نمی تواند شما را تا ابد منتظر بگذارد! اگر کودک شما تا زمان مقرر متولد نشود پزشک یا ماما از شما خواهد خواست تا پس از پایان هفته چهلم یک سونوگرافی انجام دهید تا از بی خطر بودن ادامه حاملگی اطمینان حاصل کند. اگر یک یا دوهفته از زمان مقرر (پایان چهل هفته) بگذرد و درد زایمان به طور طبیعی رخ ندهد اکثر پزشکان از اینداکشن (القای درد زایمان به بدن با استفاده از سرم ) استفاده می کنند.
ممکن است شنیده باشید که کیسه آب خانم حامله بدون بروز درد زایمان در یک محل شلوغ پاره می شود! اگر این اتفاق برای شما هم رخ بدهد نگران نشوید؛ پوسته کیسه آب در 15% موارد پیش از بروز درد زایمان پاره می شود. در چنین حالتی معمولا یک جریان تند آب دیده نمی شود بلکه یک ریزش آرام و یا مقداری ترشح آبکی مشاهده می شود. در هر حال اگر کیسه آب شما پاره شد (یا حتی شک کردید که ممکن است ترشحاتی دیده باشید) به سرعت به پزشک یا مامای خود اطلاع دهید اما خونسردی خود را حفظ کنید زیرا ممکن است تا بروز درد زایمان چند ساعت باقی مانده باشد. بهتر است در این مورد قبلا با ماما یا پزشک خود مشورت کنید، ممکن است به شما گفته شود تا منظم شدن انقباضات و کم شدن فواصل آنها در خانه صبر کنید یا به بیمارستان بروید تا آنتی بیوتیک به شما تزریق شود. در صورتی که بعد از پاره شدن کیسه آب انقباضات زایمانی شروع نشود ممکن است از القای زایمان استفاده شود. همچنین اگر مشاهده کردید که فعالیت جنین کند یا کم شده است حتی اگر ترشح مایع نداشتید به سرعت به پزشک خود اطلاع دهید.
نشانه های دیگری هم هستند که بیانگر نزدیک بودن حاملگی بوده و از پاره شدن کیسه آب معمول تر می باشند. شما ممکن است مقداری مخاط متراکم و ضخیم صورتی رنگ یا خونی را در لباس زیر خود یا هنگام رفتن به توالت مشاهده کنید، به این وضعیت "نمایش خونی" گفته می شود و علامت قریب الوقوع بودن شروع زایمان است و معمولا درد زایمان یک یا دو روز بعد از مشاهده نمایش خونی رخ می دهد (در صورت مشاهده لکه خونی واضح یا خونریزی از واژن در هر حالت به سرعت با پزشک خود تماس بگیرید). نشانه دیگر زایمان می تواند انقباضات متناوبی باشد که فاصله بروز آنها دائما کمتر می شود. در صورتی که قبلا انقباضهای براکستون- هیکس را تجربه کرده باشید اکنون خواهید فهمید که آن انقباضها تنها یک تمرین ساده بوده اند! پزشک یا ماما به شما خواهد گفت که چه زمانی با او تماس بگیرید اما هنگامی که انقباضاتی شروع شدند که هر کدام بیشتر از یک دقیقه طول بکشند، هر 5 دقیقه یکبار رخ بدهند و حداقل یک ساعت به طور مداوم بروز کنند، احتمالا وقت آن رسیده است که آماده رفتن به بیمارستان شوید. فاصله زمانی بین هر انقباض تا انقباض بعدی را اندازه بگیرید. اگر شک دارید که درد زایمان فرا رسیده است یا نه، با پزشک خود تماس بگیرید.
ممکن است پزشک از شما خواسته باشد تا حرکات کودک را بشمارید. حتی اگر او از شما نخواسته است که تعداد حرکات جنین را بشمارید، در صورت مشاهده افزایش شدید یا کاهش در فعالیت جنین به سرعت با پزشک خود تماس بگیرید. کودک شما باید تا زمان به دنیا آمدن فعال باشد و کاهش فعالیت او می تواند نشانه بروز یک مشکل باشد؛ شاید لازم باشد زایمان به سرعت انجام شود.

فعالیت های این هفته

یک سوتین شیردهی بخرید: یک سوتین شیردهی بخرید و با خود به بیمارستان ببرید. شما بلافاصله پس از زایمان به آن نیاز خواهید داشت و مسلما دوست ندارید که پدربزرگ را دنبال این کار بفرستید! پستانهای شما بزرگتر از قبل شده اند و احتمالا اندازه آنها در دوران شیردهی کمی بزرگتر خواهد شد. اگر دستمال یا پد مخصوص دوران شیردهی را درون سوتین خود قرار دهید به شما کمک خواهد کرد تا از ترشح شیر و کثیف شدن لباسهایتان جلوگیری کند.

هفته چهلم:

کودک شما چگونه تغییر می کند؟

تخمین اندازه متوسط کودک شما خیلی سخت است اما یک نوزاد به طور متوسط حدود 3175 گرم وزن و حدود 60 سانتی متر طول دارد. هر روز که می گذرد کودک شما کمی بزرگتر می شود، ناخنها و موهای او هم به رشد خود ادامه می دهند. هنوز هم استخوانهای جمجمه او قدری از هم جدا هستند و این بدان خاطر است که جمجمه بتواند کمی فشرده تر شده و به راحتی از مجرای زایمان عبور کند. تا حدود یک سال پس از تولد هم برخی نقاط نرم که ملاج یا فونتانل نامیده می شوند در جمجمه او وجود خواهند داشت.

شما چگونه تغییر می کنید؟

علی رغم همه پیشرفتهای پزشکی هنوز هیچ راهی وجود ندارد که بتوان زمان دقیق زایمان را تخمین زد. زایمان ممکن است زودتر از زمان مقرر رخ بدهد، خصوصا اگر در تشخیص زمان بسته شدن نطفه اشتباه کرده باشید. این اتفاق بیشتر زمانی می افتد که تعیین زمان زایمان تنها بر اساس اولین روز از آخرین دوره قاعدگی صورت پذیرد و شما هم در نیمه اول دوره حاملگی خود سونوگرافی نداده باشید. با این حال حتی اگر زمان زایمان به دقت تعیین شده باشد دوران حاملگی برخی خانمها کمی طولانی تر می شود و متخصصین هم هیچ توضیحی برای این مطلب ندارند.
البته هنوز برای زایمان شما دیر نشده است و اگر یکی دو هفته دیگر بگذرد به زایمان شما دیرشده می گویند. اما برای اطمینان از وضعیت کودک پزشک از شما خواهد خواست که در این هفته یا حداکثر در ابتدای هفته چهل و یکم یک آزمایش برای مشاهده کودک خود بدهید. در صورتی که قبلا با برخی از عوارض حاملگی دست و پنجه نرم کرده باشید، انجام این آزمایش را از چند هفته زودتر آغاز کرده اید.
یک تست دقیق زیستی- فیزیکی که به اختصار BPP نامیده می شود شامل بررسی دقیق وضعیت کودک شما از طریق سونوگرافی و مشاهده حرکات کلی بدن تنفس تون عضلات (میزان کشیدگی طبیعی عضلات که با بررسی باز و بسته کردن دست یا کشیدن و رها کردن عضله ها تعیین می شود) و حجم مایع آمنیوتیک اطراف او (که نشان دهنده وضعیت جفت است) می باشد. این تست ممکن است شامل بیست دقیقه بررسی دقیق ضربان قلب نیز باشد. البته ممکن است از تست BPP جایگزین هم استفاده شود که شامل بررسی ضربان قلب کودک بوسیله دستگاه مخصوص و سپس بررسی حجم مایع آمنیوتیک بوسیله سونوگرافی می باشد. این تستها معمولا هر هفته دوبار انجام خواهند شد.
اگر آزمایشات جنین اطمینان بخش نباشند، مثلا حجم مایع آمنیوتیک خیلی کم باشد، به گونه ای برای شما برنامه ریزی خواهد شد که هرچه سریعتر اینداکشن زایمان انجام شود.
پزشک شما دهانه رحم را هم بررسی خواهد کرد تا از آماده شدن آن برای زایمان مطمئن شود. در معاینه داخلی افاسمان و دیلاتاسیون دهانه رحم سنجیده می شود، به این معنا که مقدار نرم و نازک شدن دهانه رحم و گشاد شدن آن تا حد زیادی می تواند زمان و نحوه شروع زایمان را نشان دهد. اگر درد زایمان به طور طبیعی رخ ندهد در بین هفته های 41 و 42 اینداکشن یا القای زایمان انجام خواهد شد.

فعالیت های این هفته

استراحت کنید: چند فیلم سینمایی نگاه کنید یک رمان بخوانید مجلات یا فیلم های محبوبتان را ببینید، بخوابید یا هر وقت که می توانید یک چرت بزنید. چای را هم فراموش نکنید. در صورتی که هنوز سر کار می روید بپرسید که آیا می توانید از الآن مرخصی بگیرید و یا کارهایتان را در خانه انجام دهید. شما در اواخر دوران حاملگی قرار دارید و مستحق مرخصی هستید. اگر از حالا تا زمان زایمان دائما در حال فعالیت باشید هنگامی که نوزادتان می خواهد به دنیا بیاید هیچ انرژی برای شما باقی نمانده است. 

منبع

اخبار تکنولوژی - اسکریپت - گنج یاب - فلزیاب - انجمن تخصصی وبمستران - دانلود موزیک - جستجوگر فارسی - فلزیاب گنج یاب - اسکریپت فارسی - دانلود اسکریپت - قالب وردپرس - افزونه وردپرس - تبلیغ در اینترنت - امید صمدبین